بتقوى وپرهيزكاري ، وگردانيد آنرا منتهى خوشنودي وحاجت خود از خلق ، پس بپرهيزيد از خدائى كه شما در پيش نظر اوئيد ، وپيشانيهاي شما در يد قدرت أو است وگرديدن شما در قبضهء اقتدار أو است ، هر گاه پنهان داريد چيزى را در قلب خودتان ميداند آنرا ، واگر اظهار نمائيد أعمال خود را نويسد آنرا ، بتحقيق موكَّل فرموده بان نوشتن ملائكة كه حافظانند با كرامت در حالتي كه اسقاط حق نمىكنند وإثبات باطل نمىنمايند ، يعني چيز بي أصل را نمىنويسند .
وبدانيد بدرستى كه هر كس بترسد از خدا وصاحب تقوى باشد قرار مىدهد خدا از براي أو بيرون آمدني از فتنها ، وروشنى از ظلمتها ، ومخلَّد مىنمايد أو را در چيزى كه خواهش دارد نفس أو ، ونازل مىفرمايد أو را در منزل كرامت در نزد خود در خانه كه اختيار فرموده آنرا از براي خود ، چنان خانه كه سقف آن عرش أو است ، ونور آن جمال أو است ، وزيارت كنندگان آن ملكهاى أو است ، ورفيقهاى آن پيغمبران أو است .
پس بشتابيد بسوى معاد ، وسبقت كنيد بسوى أجلها از جهت اين كه مردمان نزديكست كه بريده شود از ايشان آرزوها ، ودر يابد ايشان را أجلها ، وبسته شود بروى ايشان در توبه .
پس بتحقيق كه صباح كرديد در مثل چيزى كه سؤال كردند بر گشتن بسوى آنرا اشخاصى كه بودند پيش از شما ، وشما أبناء السّبيل هستيد بر سفر كردن از خانه كه نيست خانهء شما ، بتحقيق كه اعلام كرده شديد بكوچ كردن از آن ، ومأمور شديد در آن بأخذ كردن توشه .
وبدانيد بدرستى كه نيست مر اين پوست لطيف را صبر كردن بر آتش سوزان پس رحم نمائيد نفسهاى خود را پس بدرستى كه شما تجربه نموديد نفوس خود را در مصائب وصدمات دنيا ، پس ديده أيد جزع وفزع يكى از شما را از خارى كه برسد بأو يا لغزيدني كه خون آلود سازد أو را ، يا زمين بسيار گرمى كه بسوزاند أو را ، پس
منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة — صفحة 409
مساهمون: حبيب الله الهاشمي الخوئي
ص٤٠٩