وبا آنچه كه مهيّا فرموده خداوند تعالى از براي أطاعت كنندگان از ايشان ، ومعصيت كنندگان ايشان از بهشت وجهنّم ، وعزّت وخواري .
حمد ميكنم أو را در حالتي كه قصد تقرّب ميكنم بسوى أو چنان حمدى كه طلب كرده از مخلوقات خود گردانيد از براي هر چيزى اندازهء معيّني ، واز براي هر اندازه مدّت مخصوصي ، واز براي هر مدّت نوشته مشخّصي .
بعضي ديگر از اين خطبه در ذكر قرآن كريم است مىفرمايد : پس قرآن امر كننده است ونهى كننده ، وساكت است بحسب ظاهر وناطق است بحسب باطن ، حجّت پروردگار است بر خلقان أو أخذ فرموده است بر أو عهد وپيمان ايشان را ، ورهن كرده است در مقابل أو نفسهاى ايشان را ، تمام فرمود نور آنرا وگرامى داشت با آن دين خود را ، وقبض فرمود نبيّ خود را در حالتي كه فارغ شده بود بسوى خلق از احكام هدايت با آن .
پس تعظيم نمائيد از حقّ سبحانه وتعالى مثل تعظيم كردن أو ذات خود را ، پس بدرستى كه پنهان نداشته است حق تعالى از شما چيزى را از دين ، وفرو نگذاشته چيزى را كه پسنديده يا ناخوش گرفته مگر اين كه گردانيده از براي آن علامتي ظاهر وآيهء محكم كه منع نمايد از آن يا دعوت كند بسوى أو پس رضاى خدا در چيزى كه باقي مانده يكى است وسخط وغضب أو در چيزى كه باقي مانده يكى است .
وبدانيد كه حق تعالى هرگز راضى نمىباشد از شما بچيزى كه دشمن گرفته است آنرا بر كساني كه بودند پيش از شما ، وهرگز غضب نمىكند بر شما بچيزى كه رضا داشته بأو از كساني كه بودند پيش از شما ، وجز اين نيست كه بايد سير نمائيد در أثر واضح گذشتگان ، وتكلَّم نمائيد بكلام با منفعت كه گويا شدند بان مردانى كه پيش از شما بودند .
بتحقيق كه كفايت كرد خداوند عالم معيشت دنياي شما را ، وتحريص فرمود شما را بر شكر ، وواجب كرد از زبانهاى شما ذكر را ، ووصيّت فرمود شما را
منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة — صفحة 408
مساهمون: حبيب الله الهاشمي الخوئي
ص٤٠٨