و سپس او را به مدينه آورد . پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله با اطلاع از اوضاع ، ابو عبيده جراح را به همراه چهل نفر به سوى ذى القصه روانه كرد ، اما ابو عبيدة اثرى از آنها نيافت و تنها به چند عدد از چارپايانشان برخورد كرد كه آنان را به مدينه آورد . « 1 »
( 1 )
نماز استسقاء
از تفسير قمى دربارهء بنى ضمره و اشجع نقل شد كه سرزمينهاى آنها در سال ششم هجرى و در ماه ربيع الاول دچار خشكسالى شده بود و در همين خبر كه از واقدى نقل كرديم ، گفته شد كه سرزمينهاى بنى أنمار و ثعلبة و محارب نيز در ماه ربيع الاول سال ششم دچار خشكسالى شده بود .
كازرونى در المنتقى دربارهء حوادث سال ششم از زهرى از أنس بن مالك نقل كرده است كه :
مسلمانان نزد رسول الله صلّى اللّه عليه و آله آمدند و گفتند : اى رسول خدا ، باران نيامده و درختان و علفزارها خشك شده و چارپايان به هلاكت افتادهاند . در نتيجه مردم به رنج و سختى افتادهاند و از تو مىخواهيم كه از خدايت براى ما طلب باران كنى .
آن حضرت فرمود : فلان روز كه فرا رسيد ، همگى خارج شويد و صدقههاى خود را به همراه بياوريد .
( 2 ) هنگامى كه روز مقرّر فرا رسيد ، رسول الله صلّى اللّه عليه و آله با طمأنينه و وقار و با پاى پياده خارج شد و مردم نيز به دنبال وى حركت مىكردند . پس از آن كه به مصلّى رسيدند ، آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله پيشنماز شد و دو ركعت نماز به همراه آنها به جاى آورد . در ركعت اوّل با صداى بلند سورهء فاتحه و أعلى و در سورهء دوم با صداى بلند سورهء فاتحه و غاشيه را قرائت كرد .
( 3 ) پس از پايان نماز رو به مردم نمود و رداى خود را وارونه كرد - به فال اين كه قحطى به سرسبزى تبديل شود - سپس به زمين زانو زد و دستهايش را به سوى آسمان گرفت و فرمود : « بار خدايا ، بر ما ترحم كن و باران رحمتت را بر ما فرو فرست ، بارانى كه باعث بهار و زندگانى گردد و گوارا و آرام و دائمى و نرم باشد ، بارانى كه نافع و سريع بوده و زيانآور و خسارت بار نباشد . بار خدايا ، بارانى بر ما نازل كن كه سرزمينها با آن آباد و زنده شود و بندگان تو سيراب گردند . و آن را به عنوان بشارتى براى حاضر و غايب ما قرار بده . پروردگارا ، زينت سرزمين ما را بر ما فرو فرست و آرامش آن را بر ما نازل كن . بار خدايا ، از آسمان آبى پاكيزه بر ما نازل كن كه سرزمينهاى مرده را زنده گرداند و با آن ، حيوانات و انسانهاى بسيارى را سيراب كن . »
( 4 ) انس مىگويد : هنوز آنجا را ترك نكرده بوديم كه پارههايى از ابر نمايان شد كه پس از مدتى در هم فرو رفتند و سپس به مدت هفت شبانه روز باران مىباريد و ابرها مدينه را ترك نمىكردند .
هامش
( 1 ) . مغازى ، ج 2 ، ص 551 و حلبى در مناقب ، ج 1 ، ص 201 آن را نقل كرده است .