مىگويد : نفر سوم ، عثمان بن عفّان بن أبى العاص بن امية بن عبد شمس بود كه نزد همسرش رقية ، دختر رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله باقى مانده بود و رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله براى او سهمى قرار داد « 1 » و واقدى مىگويد : رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله او را باقى گذاشته بود . « 2 »
( 1 ) پنج نفر ديگر از انصار بودند كه عبارت بودند از : ابو لبابة بن عبد المنذر كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله او را جانشين خود در مدينه كرده بود و عاصم بن عدىّ كه او را بر قباء و اهالى قسمت بالاى مدينه گمارده بود و حارث بن حاطب كه او را در ميان بنى عمرو بن عوف گذارده بود و خوّات بن جبير و حارث بن صمّه كه در هنگام رفتن به بدر در روحاء دچار شكستگى شدند و برگشتند .
روايت كرده است كه آن حضرت براى چهار نفر ديگر كه در جنگ حاضر نشده بودند ، سهمى را قرار داد كه عبارت بودند از : سعد بن عباده كه خبر مربوط به او را نقل كرديم كه گفتيم كه وى قبل از حركت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله مريض شد و همين مانع از همراهى وى با آنها شد . و سعد بن مالك ساعدى كه آمادهء حركت براى رفتن به بدر شده بود ؛ اما مريض شد و وفات كرد و دو مرد ديگر .
( 2 ) تعداد شترهايى را كه در آن روز به غنيمت گرفتند ، صد و پنجاه نفر بود كه پوست زيادى بر آنها بار بود و قريش آنها را براى تجارت آورده بودند و تعداد ده رأس اسب به همراه مقاديرى سلاح به غنيمت گرفته شده بود و در اين ميان به بعضى از افراد يك نفر شتر مىرسيد و به برخى ديگر كالاى ديگر يا پوستهايى مىرسيد . « 3 »
قبل از آن كه غنائم تقسيم شود ، رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله اشيايى را براى خودش برگزيده بود كه عبارت بودند از : شتر ابى جهل كه در جنگها بر آن سوار مىشد تا اين كه او را به عنوان قربانى حديبيه به همراه خود برد و شمشير منبّه بن حجّاج كه به آن ذو الفقار ( به معناى شياردار ) گفته مىشد .
آن حضرت هيچ درخواست كنندهاى را ردّ نمىكرد و أرقم بن أرقم از او تقاضا كرد كه شمشير مرزبان بن عائذ مخزومى را به او بدهد و او داد ، و سعد بن ابى وقاص از او تقاضا كرد كه شمشير عاص بن منبّه را به او بدهد و او داد .
هامش
گير شد ، وارد مدينه شدند و آنگاه به استقبال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله رفتند و او را در محجّه كه بعد از سيّالة و قبل از ملل قرار دارد ، ملاقات كردند ( ج 1 ، ص 20 ) . و سيّالة اوّلين منزل به سوى مكه و ملل دومين منزل مىباشد و ابن اسحاق دربارهء اين دو نفر در سيره ( ج 2 ، ص 239 و 241 ) مىنويسد : آنها در شام بودند و از آنجا وارد مدينه شدند .
( 1 ) . سيرهء ابن هشام ، ج 2 ، ص 334 .
( 2 ) . و سخن در اين باره در بحث وفات رقيّه در ماه ذى الحجّه خواهد آمد .
( 3 ) . اين بدان معنا است كه او بعضى را بر بعضى ديگر برترى مىداد و يا حد اقل بين آنها تفاوت وجود داشته است و اين امرى طبيعى است و بنابراين آنچه كه در سيرهء ابن هشام ( ج 2 ، ص 297 ) و غيره آمده است كه آن حضرت غنائم را به طور مساوى تقسيم كرد ، درست نيست .