( 1 ) همانا سزاوار نيست مؤمنى كه به آنچه در اين عهدنامه آمده است اقرار دارد و به خدا و روز قيامت ايمان دارد ؛ بدعتگذارى را يارى كند يا به او پناه دهد و همانا آن كسى كه به او پناه دهد يا او را يارى كند ، مورد لعنت خدا و غضب او در روز قيامت قرار خواهد گرفت و هيچ عذر و بهانهاى از او پذيرفته نخواهد شد .
هر اختلافى كه در ميان شما به وجود آمد ، بايد به خدا و رسولش حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله مراجعه كنيد .
همانا يهوديان بنى عوف امتى در كنار مؤمنان هستند و با اين حال يهوديان بر كيش خود و مسلمانان بر كيش خود هستند و جانها و دارايىشان محترم است ، مگر كسى كه ظلم و گناه كند كه در اين صورت خود و خانوادهاش را به هلاكت افكنده است .
( 2 ) يهود بنى نجار و بنى حارث و بنى ساعده و بنى جشم و بنى أوس و بنى ثعلبه همانند يهود بنى عوف هستند ، مگر كسى كه ظلم كند و مرتكب كار خلاف شود كه در اين صورت فقط خود و خانوادهاش را به هلاكت افكنده است و همچنين جفنه ( طايفهاى از بنى ثعلبه ) ، حكم بنى ثعلبه را دارند و همپيمانان بنى ثعلبه نيز همين حكم را دارند .
بنى شطيبه نيز همانند يهود بنى عوف هستند و اقوام و فاميلهاى يهود ، حكم همانها را دارند و هيچ كس از تحت سيطرهء طايفه و خانوادهاش خارج نيست مگر آن كه مرتكب ظلمى شده باشد .
( 3 ) هر كدام از يهود و مسلمانان بايستى خرج خود را بپردازد و بايد به مقابله كسى بپردازد كه با اين صحيفه مخالفت مىكند و بايد كه در بين خود به نيكى و خيرخواهى يكديگر بپردازند و از فساد و گناه بپرهيزند و هيچ كسى به هم پيمان خود جفا نكند . همه بايد به يارى مظلوم بشتابند و مادامىكه مؤمنان مشغول جنگ هستند ، يهوديان بايد به آنها از نظر مالى كمك كنند و سرزمين يثرب به منزلهء حرم براى امضا كنندگان اين صحيفه مىباشد و بايستى امان دهنده از پناهآورنده بمثابه جان خويش محافظت كند ، در صورتى كه امان دادن باعث ضرر و زيان و فساد نشود و نبايد به ناموس كسى بدون اجازهء خانوادهاش پناه داد .
( 4 ) هر گونه حادثه يا مشاجرهاى كه بين امضا كنندگان اين عهدنامه رخ دهد كه خوف فساد در آن باشد .
بايد از طريق خداى عز و جل و رسول او حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله رفع و رجوع شود و خداوند بر بهترين و نيكوترين مطالبى كه در اين عهدنامه است گواه است .
به درستى كه به قريش و كسانى كه آنها را يارى مىكنند ، أمان داده نمىشود .
همانا يهوديان و مسلمانان بر ضد كسانى كه به يثرب حمله كنند ، متحد مىشوند و اگر به صلحى دعوت شوند ، آن را مىپذيرند و صلح مىكنند و اگر يهوديان به صلحى دعوت شوند ، مسلمانان هم
موسوعة التاريخ الإسلامي ( تاريخ تحقيقى اسلام ) ( فارسي ) — صفحة 222
مساهمون: الشيخ محمد هادي اليوسفي الغروي
ص٢٢٢