مائده / 3 :
« حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَ الدَّمُ وَ لَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَ ما أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ وَ الْمُنْخَنِقَةُ وَ الْمَوْقُوذَةُ وَ الْمُتَرَدِّيَةُ وَ النَّطِيحَةُ وَ ما أَكَلَ السَّبُعُ إِلَّا ما ذَكَّيْتُمْ وَ ما ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَ أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلامِ ذلِكُمْ فِسْقٌ الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجانِفٍ لِإِثْمٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ »
؛ توبه / 120 :
« ما كانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَ مَنْ حَوْلَهُمْ مِنَ الْأَعْرابِ أَنْ يَتَخَلَّفُوا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ وَ لا يَرْغَبُوا بِأَنْفُسِهِمْ عَنْ نَفْسِهِ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ لا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَ لا نَصَبٌ وَ لا مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا يَطَؤُنَ مَوْطِئاً يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَ لا يَنالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهِ عَمَلٌ صالِحٌ إِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ »
.
به ترتيب يعنى :
- حرام شد بر شما مردار ، خون ، گوشت خوك ، و هر حيوانى كه به نام غير خدا ذبح شده ، آنچه خفه شده ، آنچه به سنگ زده باشند ، آنچه از بلندى در افتاده باشد يا به شاخ حيوانى ديگر بميرد ، يا درندگان از آن خورده باشند ، مگر اين كه ذبحش كنيد . امروز كافران از دين شما نوميد شدهاند پس از آنان مترسيد و از من بترسيد . امروز دينتان را كامل كردم ، نعمت خويش را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان دين برايتان برگزيدم . پس هر كه در گرسنگى به اضطرار ماند و قصد گناه نداشته باشد بداند كه خداوند آمرزنده و مهربان است ؛ - مردمان مدينه و اعراب باديه نشين را كه در پيرامون آنانند حق آن نيست كه از همراهى با رسول خدا خوددارى ورزند يا جان از او دريغ دارند ؛ چه هيچ تشنگى ، خستگى و گرسنگيى در راه خدا به آنان نرسد و هيچ قدمى در راه خدا بر ندارند كه كافران را خشمگين ساز ، و هيچ تعرضى به دشمن نكنند ، مگر اين كه بدانچه كردهاند عملى صالح براى آنان نوشته شود . خداوند پاداش نيكوكاران را تباه نمىسازد .
تفسير « مخمصة » ، به « مجاعة » به رغم آن تفسيرى نزديك به نظر مىرسد ، امّا گرفتار اين اشكال است كه در قرآن كريم واژه « جوع » در سياقى جز سياق دو آيه فوق به كار رفته و از آن جمله است :
بقره / 155 :
« وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ »
« و مسلما شما را به قدرى ترس و گرسنگى خواهيم آزمود » ؛ نحل / 112 ، دربارهء آباديى كافر :
« فَأَذاقَهَا اللَّهُ لِباسَ الْجُوعِ وَ الْخَوْفِ »
« خداوند لباس گرسنگى و ترس را بر تن آن آبادى كرد » ؛