شعر جاهلى جستجو شود ، مگر آن كه عنوان آشنايى يافتن و نزديك شدن به معنى حقيقى واژه قرآنى از طريق توجّه به معنايى كه عرب قبل از اسلام از واژه فهميده است داشته باشد .
هيچگاه اين مطلب از منزلت صحابى بزرگوار ابن عبّاس و ديگر صحابه و پيشوايان - رضوان اللّه عليهم - نمىكاهد كه واژهء قرآنى مرادف آنچه آنان در تفسيرش گفتهاند نباشد ، بلكه اعجاز بيانى قرآن اقتضا مىكند كه هر مفسّرى در راه آوردن « همانندى » براى واژهء قرآنى و در جاى آن درمانده و ناتوان گردد .
بلكه در اين راه نيز درمانده و ناتوانيم كه براى واژهء قرآنى بديلى از ديگر كلمات اين كتاب الهى كه در موضعى ديگر و در سياقى ديگر آمده است بيابيم .
بيشترين چيزى كه آگاهترين ما به زبان عربى و قرآن كريم مىتواند در اختيار داشته باشد اين است كه سرّ نهفته در دلالت حرف يا لفظ را بدان وجه كه در بيان اعجازى اين كتاب آمده دريابد و اگر نيز براى او تفسيرى ممكن شود تنها عنوان شرح و تقريب خواهد داشت ؛ و خداوند خود به حقيقت امور آگاه است .
« پروردگارا ، اگر فراموش كرديم يا به خطا رفتيم بر ما مگير ! پروردگارا چنان كه بر امّتهاى پيش از ما بارى گران نهادى بر ما بارى گران منه ! پروردگارا آنچه را بدان توانمان نيست بر ما مگذار ! و از ما درگذر ! و ما را بيامرز ! و بر ما رحمت آور ! تو ما را مولايى ، ما را بر مردمانى كه كافرند پيروز كن » .
صدق اللّه [ العلىّ ] العظيم
الإعجاز البياني للقرآن ( اعجاز بيانى قرآن ) ( فارسى ) — صفحة 632
مساهمون: عائشة عبد الرحمن ( بنت الشاطئ )
ص٦٣٢