ص / 20 ، دربارهء داوود : « وَ شَدَدْنا مُلْكَهُ وَ آتَيْناهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطابِ » « سلطنت او را استوار ساختيم و او را حكمت و فصل خطاب داديم » . طه / 31 ، در ماجراى موسى : « وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي * هارُونَ أَخِي * اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي * وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي » « و براى من از خاندانم ياورى قرار ده ، برادرم هارون ، پشت من به دو محكم دار و او را در كار شريك من گردان » ؛ قصص / 35 : « قالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ وَ نَجْعَلُ لَكُما سُلْطاناً فَلا يَصِلُونَ إِلَيْكُما بِآياتِنا أَنْتُما وَ مَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغالِبُونَ » « گفت : بازوى تو را به برادرت قوى خواهيم ساخت و شما را سلطنتى خواهيم داد و به سبب آياتى كه به شما مىدهيم به شما دست نخواهند يافت ، شما و هر كه از شما پيروى كند پيروزمنديد » . « 94 » اين چيزى است كه نبايد در تفسير « يوم عصيب » به « روزى كه بويژه بر اعصاب انسان تأثيرى سنگين و سخت مىگذارد » مورد غفلت قرار گيرد . ]
91 - مؤصدة :
يعنى : شترم به شوق كوههاى مكّه مىنالد ، امّا دروازههاى بستهء صنعا سدّ راه ماست . [ اين كلمه در آيههاى ذيل آمده است : همزه / 7 ، دربارهء آتش بر افروخته الهى كه هشدارى براى هر غيبت كننده عيبجوى است : « إِنَّها عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ * فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ » ؛ بلد / 20 : « وَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا هُمْ أَصْحابُ الْمَشْأَمَةِ * عَلَيْهِمْ نارٌ مُؤْصَدَةٌ » . به ترتيب يعنى : - اين آتش در شعلههايى بر افراشته آنان را از هر سو در ميان گرفته و بر آنان بسته شده است ؛ - كسانى كه به آيات ما كافر شدند اهل شقاوتند و بر آنان آتشى است كه از هر سو در