61 - قانتون :
نافع از معنى اين كلام خداوند - تعالى - پرسيد : « كُلٌّ لَهُ قانِتُونَ » . ابن عباس گفت : « مقرّون » ( اعتراف كنندگان ) ؛ و آنگاه به شعر عدى بن زيد استشهاد كرد :
يعنى : به خداوند اعتراف و به عفو او اميد دارد ، در آن روزى كه هيچ چيز از اندوختههاى بندگان انكار نمىشود . [ اين كلمه در آيههاى ذيل آمده است : بقره / 116 : « سُبْحانَهُ بَلْ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ كُلٌّ لَهُ قانِتُونَ » ؛ روم / 26 : « وَ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ كُلٌّ لَهُ قانِتُونَ » . به ترتيب يعنى : - منزّه است ، آنچه در آسمانها و زمين است از آن اوست و همه به او معترفند ؛ - آن كه در آسمانها و زمين است از آن اوست و همه به او معترفند . از همين مادّه صيغهء اسم فاعل ، به صورت مفرد و جمع ، در آيات ذيل آمده است : زمر / 9 : « أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ » « يا آن كس كه در لحظه لحظهء شب به دعا و سجده و قيام است و از آخرت بيم دارد و به رحمت پروردگارش اميد » ؛ نحل / 120 : « إِنَّ إِبْراهِيمَ كانَ أُمَّةً قانِتاً لِلَّهِ حَنِيفاً وَ لَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ » « ابراهيم