كسى كه به خدا و روز قيامت ايمان دارد ، نمىتواند در آنجا خونى بريزد ، يا درختى ببرد و اگر كسى براى جنگ با پيامبر خدا اجازه خواست ، به او بگوئيد :
كسى نمىتواند با پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله بجنگد و فقط خدا به پيامبرش صلَّى اللَّه عليه و آله اجازه داده و بر شما اجازه نداده است . و آن هم فقط يكساعت در روز ، اين اجازه را داده و حرمت مكهء امروز همان حرمت ديروز است . هر كه حاضر است ، اين امر را به غايبان برساند ( 1 ) » .
و « پسر هند » امر كرد تا مدينهء رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه و آله را محاصره كردند ، و اهالى آنجا را بيم دادند و صدماتى بر آنها رساندند ، و دستور داد تا بگردند تا هر كس از شيعيان امير مؤمنان « على » عليه السّلام يافتند ، دستگير كنند ، در حالى كه حرمت مدينهء منوره در اسلام كاملا محرز است و پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله ضمن رواياتى فرمودهاند :
« مدينه حرمى است از » عائر « تا » فلان « هر كس در آن كار زشتى انجام دهد ، يا گناهكارى را در آن بپذيرد ، لعنت خدا و فرشتگان و همهء مردم بر او باد .
ديگر توبه و عبادت او پذيرفته نيست . حقوق مسلمانان همه برابر است ، و هر - گاه مسلمانى پيمان شكنى كند ، لعنت خدا و فرشتگان و همهء مردم بر او باد ، و توبه و عمل چنين كسى هرگز پذيرفته نمىشود ( 2 ) » .
« كسى بر اهل مدينه كيد نمىكند و توطئه نمىچيند ، مگر آنكه همچون نمك در آب ، حل و مضمحل مىشود و از بين مىرود ( 3 ) » .
« هر كس بخواهد بر اهل مدينه بدى برساند ، خداوند او را ، همچون سرب در آتش يا نمك در آب متلاشى مىكند ( 4 ) » .
هامش
( 1 ) صحيح بخارى : باب لا يعضد شجر الحرم 3 : 167 .
( 2 ) صحيح بخارى 3 : 179 . صحيح مسلم 4 : 114 ، 115 ، 116 . مسند احمد 1 : 81 ، 126 ، 151 و 2 : 450 سنن بيهقى 5 : 196 ، سنن ابى داود 1 : 318 .
( 3 ) صحيح بخارى 3 : 181 .
( 4 ) صحيح مسلم 4 : 113 .