تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الغدير ( فارسي ) — صفحة 266

مساهمون:

ص٢٦٦
« من كنت مولاه فعلىّ مولاه اللَّهمّ وال من والاه و عاد من عاداه » . و من دوستدار خدا و رسولم و بعد از رسول خدا ، دوستدار و پيرو على هستم و تو مولا ندارى ! . عمرو گفت : يا ابا يقظان ! چرا به من دشنام مىدهى ؟ و حال آنكه من به تو دشنامى نداده‌ام ! عمار گفت : تو به چه چيز دشنامم مىدهى ؟ آيا مىتوانى بگوئى كه من نافرمانى خدا و رسولش را كرده‌ام ؟ عمرو گفت : در تو ، موجبات ديگرى جز اينكه گفتى هست . عمار گفت : بزرگوار كسى است ، كه خدا او را گرامى داشته باشد ؛ من پست بودم خداوند مرا بلند كرد ؛ برده و مملوك بودم ، خدا مرا آزاد ساخت ؛ ناتوان بودم خداوند مرا نيرو بخشيد ؛ فقير و بىچيز بودم ، خدا مرا غنى و ثروتمند گردانيد . عمرو گفت : نظر تو در امر كشته شدن عثمان چيست ؟ عمار گفت : او براى شما بديها را فتح باب نمود . عمرو گفت : على او را كشت ؟ عمار گفت : نه بلكه خداى على او را كشت . نصر بن مزاحم ، در كتاب خود ص 165 در حديثى روايت كرده است كه : چون در جنگ صفين ، عمار بن ياسر رحمة اللَّه عليه ، به عمرو بن عاص نزديك شد ، به عمرو گفت : دين خود را به حكومت مصر فروختى ؟ ! هلاكت بر تو باد ! از مدتى پيش ، تو اسلام را كج پنداشتى . سبط ابن جوزى در « تذكره » اش ص 53 ، اين حديث را روايت كرده و اين جمله را اضافه دارد : سوگند به خدا ، قصد تو و تصميم دشمن خدا و زادهء دشمن خدا ( مقصود معاويه است ) از اينكه خون عثمان را دستاويز نموديد ؛ اين بوده كه به دنيا برسيد .