و سپس مجموعهاى ديگر از روايات مربوط به مهدى ( ع ) را بيان مىكند .
ابو فداء ابن كثير
او در نهايه مىگويد :
« فصلى است در ذكر مهدى كه در آخر زمان ظهور مىكند او يكى از جانشينان راستين ( پيامبر ) و پيشوايان هدايت شده مىباشد كه احاديث نبوى دربارهء او سخن مىگويد و بيان مىدارد كه وى در آخر زمان خواهد بود . . . »
و بدنبال اين روايت كه « درفشهاى سياهى از خراسان خروج مىنمايند و هيچ چيز مانع بازگشت آنها نمىشود تا اينكه در ايلياء نصب گردند » مىگويد :
« اين پرچمها آنهايى نيستند كه ابو مسلم خراسانى آنها را به حركت درآورد و بوسيله آن دولت بنى اميه را در سال 132 ه منقرض گرداند ، بلكه درفشهاى ديگرى است كه ياران مهدى مىآورند و او ، محمد بن عبد اللّه علوى فاطمى حسنى مىباشد كه خداوند وى را در يك شب شايستگى مىبخشد يعنى توبه او را پذيرفته و او را موفق مىكند و به او الهام نموده و به راه راست هدايت كند در حالى كه قبلا اين گونه نبوده است و گروهى از مردم مشرق زمين او را پشتيبانى و يارى مىكنند و حكومت او را برپا داشته و اركان دولت وى را استوار مىسازند كه پرچمهاى آنان نيز سياه است و آن نشانهاى است كه داراى وقار مىباشد . زيرا درفش پيامبر خدا ( ص ) سياه بود و عقاب ناميده مىشد . »
« . . . بهرحال اينكه ، آن مهدى كه حضورش در آخر الزمان وعده داده شده طبق برخى از روايات ، اصل ظهور و خروج وى از ناحيهء مشرق بوده و در كنار خانه ( خدا ) با او بيعت مىكنند و من فقط ، تنها دربارهء مهدى ( ع ) بخشى جداگانه آوردم و للّه الحمد . » « 1 »
جلال الدين سيوطى
او در كتاب « الحاوى للفتاوى » مىگويد : « ابن جرير در تفسير خود به نقل از سدّى
هامش
( 1 ) - الامام المهدى عند اهل السنه ج 1 ص 296 و 301 و 302 .