رواياتى كه دربارهء مدت اقامت آن حضرت در مكّه و اقدامات وى در آنجا سخن مىگويد اندك است . يكى از آنها مىگويد :
« امام در مكه تا زمانى كه خداى سبحان اراده كند باقى مىماند » « 1 »
روايت ديگرى مىگويد : امام مهدى ( ع ) بر راهزنان كعبهء شريف اجراى حدّ مىنمايد ، ممكن است مراد از دزدان كعبه ، حكام حجاز قبل از حضرت باشند . . . و بىگمان از اقدامات آن حضرت ، ايراد خطابه براى ملل اسلامى و إعلان موضع سياسى جهانى خود مىباشد .
به گفتهء روايات ، امام ( ع ) از مكه خروج نمىكند مگر پس از وقوع معجزهء فرورفتن سپاه سفيانى در زمين ، امّا به نظر مىرسد كه اين سپاه بعد از آشكار شدن حركت امام بسرعت براى سركوبى آن عازم مكه مىشود و قبل از رسيدن به مكه خداوند آنها را در زمين فرو مىبرد .
آرى سردمداران كفر غرب و شرق در برابر پيروزى نهضت حضرت مهدى ( ع ) واكنش شديدى از خود نشان مىدهند و آنچنان به خشم مىآيند كه تسلط بر اعصاب خويش ندارند ، چنان كه امام صادق ( ع ) مىفرمايد :
« وقتى درفش حق آشكار گردد ، اهل شرق و غرب بر آن نفرين كنند ، پرسيدم چرا ؟ فرمود : به سبب آنچه را كه از بنى هاشم مىبينند » « 2 » و در روايتى « به سبب آنچه را كه از اهل بيت او پيش از او مىبينند » .
اين روايت نشانگر اين است كه چند جنبش زمينهساز ، قبل از آن حضرت وجود خواهد داشت كه رهبرى غالب آنها را سادات بنى هاشم برعهده دارند و كفر جهانى از ناحيهء اين جنبشهاى اسلامى و موج اسلامخواهى آنها ، دچار دشواريهاى فراوانى خواهد شد .
* * * بنا به نقل روايات ، امام مهدى ( ع ) پس از نصب فرمانروايى براى شهر مكّه با سپاه
هامش
( 1 ) - بحار ج 52 ص 334 .
( 2 ) - بحار ج 52 ص 363 .