كاش امير مؤمنان ( ع ) حضور داشت هرچند به مقدار كشتن ماده شترى ، تا آنها را از دست انتقام مهدى نجات مىداد زيرا سياست امير مؤمنان ( ع ) در مورد آنها سياست بردبارى و گذشت بود .
امّا نبرد دوم ، بعد از پايان دادن به اين جنبش مخالف و تعيين حاكم براى مدينه از ناحيهء امام ( ع ) و رهسپار شدن به سوى عراق يا ايران و فرود آمدن در منطقهء شقره يا شقرات است كه اينجا احتمالا اردوگاه سپاه آن حضرت باشد ، بدينگونه كه ديگربار مردم مدينه حركت مخالفى از خود نشان مىدهند و نمايندهء منصوب امام ( ع ) در مدينه را به قتل مىرسانند و امام ( ع ) به آنجا بازمىگردد و بيش از كشتار لشكر اموى در واقعهء مشهور حرّه ، از آنان را مىكشد و مجددا مدينه را تحت فرمانروائى خود درمىآورد . شمار كشتگان حرّه با توجه به منابع تاريخى ، بيش از هفتصد شهيد ذكر شده است و با توجه به اينكه انقلاب و شورش اهل حرّه عليه يزيد بن معاويه بعد از قيام امام حسين ( ع ) اتفاق افتاد و انقلابى بود بر حق و مشروع بخلاف طغيان اهل مدينه بر ضدّ امام مهدى ( ع ) ، وجه شباهت بين عمل لشكريان امام ( ع ) با اهل مدينه و عمل لشكر يزيد با اهل حرّه ، صرفا به جهت بسيارى كشتگان مىباشد .
صاحب كتاب « يوم الخلاص » در ص 265 بخشى از روايت سابق در تفسير عياشى را آورده است ، از آن استفاده مىشود كه حضرت مهدى ( ع ) هنگام ورود به مدينه درگير نبردى خواهد شد . . . در حالى كه ملاحظه مىكنيد اين روايت بعد از ورود امام ( ع ) به مدينه دو نبرد را بيان مىكند . روايات كتاب يوم الخلاص از جهت نسبت به منابع و مآخذ بطور كلى نياز به دقت و بررسى دارد ، زيرا مؤلف آن به خود اجازه داده است كه روايات را جزءجزء نموده و اجزاء بعضى را به برخى ديگر ضميمه نمايد آنگاه آن روايت تركيب شده را به مأخذى نسبت دهد كه بخشى از روايت و با بخشى شبيه به آن را ذكر كرده است !
احتمال دارد هنگامى كه حضرت مهدى ( ع ) سپاه خود را به مدينه وارد مىسازد ، در برخورد با عناصر باقىماندهء حكومت و يا نيروهاى سفيانى ، مقاومتى بوجود آيد و يا اينكه نبردى بين آنان واقع شود و امام ( ع ) بر آنان پيروز گردد .
ولى من روايتى را كه نشانگر اين معنى باشد نديدم ، امّا روايتى را يافتم كه به رضايت اهل مدينه و عدم مقاومت آنها در برابر امام ( ع ) اشاره مىكند . چنان كه در كتاب كافى از امام صادق ( ع ) در روايتى مفصّل آمده است كه فرمود :
« در آن روز هركس از فرزندان على ( ع ) كه در مدينه باشد به مكه مىگريزد تا در آنجا به
عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) ( 1382 ش ) — صفحة 325
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٣٢٥