دارند و از او مىخواهند كه آنها را به آن فوز بزرگ نائل كند ، آنان دوستداران واقعى سيد الشهداء حضرت ابا عبد اللّه الحسين ( ع ) هستند و شعارشان خونخواهى آن بزرگوار و بثمر رساندن هدف انقلاب بزرگ آن حضرت است . . و اينكه اعتقاد آنان نسبت به حضرت مهدى ( ع ) عميق و علاقهء آنان به آن حضرت فوقالعاده زياد است ، ايرانيان داراى چنين صفاتى هستند و همين اوصاف ايجاد موجى از عشق و علاقه در بين جوانان آنها نموده است .
آيا روايات مربوط به مهياگران ، بر آغاز دوران ظهور دلالت دارد ؟
اگر كسى با دقت ، روايات واردهء پيرامون نقش ايرانيان در زمان ظهور را مورد بررسى قرار دهد ، به دو نتيجهء روشن مىرسد :
اوّل اينكه : بطور يقين از پيامبر ( ص ) و امامان ( ع ) مدح و ستايش دربارهء ايرانيان وارد شده است . و هرچند در تطبيق رواياتى كه به بيان نقش تاريخى ايرانيان در حمل پرچم اسلام و خدمات علوم و تمدن آن پرداخته است با معيارهاى ملىگرائى يا نژادپرستى و يا شيعه و سنّى خود به تحليل و تحقيق بپردازيم . محال است كه بتوانيم در نقش مشخص شدهء آنان در روايات مستفيضه ، نسبت به مهيّا نمودن مقدمات حكومت حضرت مهدى ( ع ) مناقشه كنيم . . اين روايات به روشنى خبر مىدهد كه ظهور جهانى و وعده داده شده براى اسلام ، در آياتى مانند
« لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ » *
در آخر الزمان ، از دو ناحيه بسوى قدس تحقق مىيابد . يكى بسيج عمومى و نظامى از منطقهء ايران كه داراى جمعيتى انبوه و داراى ولايت و دوستى اهل بيت ( ع ) مىباشند و جنبش دوّم كه از مكه مكرّمه و حجاز آغاز مىشود و بدينسان هردو حركت عظيم در سرزمين عراق به يكديگر پيوسته و به رهبرى امام مهدى ( ع ) به سوى قدس پيش مىروند .
نتيجهء دوّم : اينكه ما هماكنون در زمان ظهورى كه روايات آن را توصيف كردهاند وارد شدهايم و مرحلهء اوّل آن ، نهضت ايرانيان كه مقدمهء ظهور آن حضرت است توسط آن مرد از قم ( امام خمينى ) آغاز شده است و اين انقلاب هدف خود را كه آزادى قدس و نبرد با اسرائيل است به جهانيان اعلام نموده است و اينك درگير مشكلات و دشواريهايى است كه دشمنان بر سر راهش ايجاد نمودهاند . . و استمرار اين انقلاب الهى تنها در انتظار آن دو آزادمرد