تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) ( 1382 ش ) — صفحة 195

مساهمون:

ص١٩٥
سمت راست مصلّا تكيه زده بود مردم را مخاطب قرار داد ، بعد از حمد و ستايش خدا ، آنطور كه شايستهء مقام اوست و درود بر پيامبر ( ص ) و طلب آمرزش براى مردان و زنان مؤمن و مسلمان چنين آغاز سخن فرمود : « اى مردم بصره ، اى اهالى شهرى كه تاكنون سه مرحله اهل خود را به كام مرگ فرستاده است خداوند متعال مرحلهء چهارم را نيز محقق ساخته و كامل مىنمايد ، اى لشكريان زن ( عائشه ) و اى طرفداران آن مركب ( شتر عائشه ) كه چون فرياد زد اجابت كرديد و زمانى كه پى شد شكست خورديد ( و گريختيد ) زود مىرنجيد ، آئين شما نفاق است و آب آشاميدنىتان تلخ و غيرقابل استفاده خاك شهر شما بدبوترين خاكهاى شهرهاى خداست و دورترين آنها از رحمت خداوندى ، در اين شهر نسبت شرّ و بدى نه دهم است ( يعنى از هر ده نفر نه نفر تبهكار و شرور هستند ) كسى كه در آن شهر بماند در اثر گناه اوست و آنكس كه از آن خارج شود رحمت خداى وى را شامل شده است گوئيا مىبينم شهر شما را ( بصره ) آب پوشانده است بگونه‌ايكه غير از كنگره‌هاى مسجد كه مانند سينهء پرنده‌اى در وسط دريا آشكار است چيز ديگرى ديده نمىشود ، در اين هنگام احنف بن قيس ايستاد و عرض كرد : اى امير مؤمنان ، اينها چه زمانى اتفاق مىافتد ؟ حضرت فرمود : اى ابا بحر ، تو آن زمان را هرگز درك نخواهى كرد ، فاصلهء بين تو و آن زمان قرن‌هاست ، لكن بايد حاضرين شما به غائبين و آنها نيز به برادران دينى خود برسانند ، زيرا زمانيكه ديدند نيزارهاى آن تبديل به خانه‌ها و آسمانخراشها شده است ، پس فرار ، فرار . كه در آن روز ديگر بصره‌اى براى شما باقى نخواهد ماند . حضرت متوجه سمت راست خود شد و فرمود : ، چقدر فاصله بين شما و ابلّه است ؟ منذر بن جارود عرض كرد : پدر و مادرم فداى تو باد چهار فرسخ . حضرت به دو فرمود : راست گفتى . به خدايى كه پيامبر اسلام حضرت محمد ( ص ) را به پيامبرى برانگيخت و او را به مقام نبوّت ، كرامت بخشيد و رسالت را مخصوص وى گردانيد و مرغ روحش را شتابان در بهشت جاودان جايگزين فرمود ، از آن بزرگوار شنيدم ، اين گونه كه شما هم‌اكنون از من مىشنويد كه فرمود : اى على آيا مىدانى فاصلهء بين مكانى كه بصره نام دارد و بين منطقه‌اى كه آن را ابلّه مىنامند چهار فرسخ است و به زودى اين منطقه محل استقرار خراج‌گيران خواهد شد ، در آن مكان هفتاد هزار نفر از امّت من شهيد خواهند شد كه بمنزلهء شهداى جنگ بدر مىباشند . منذر عرض كرد : اى امير مؤمنان ( ع ) پدر و مادرم بقربانت چه كسى آنان را مىكشد ؟ حضرت فرمود : آنان بوسيلهء برادرانى كه مانند شياطين ، سياه چهره و بدبو هستند كشته مىشوند ، حرص و طمع آنان زياد است امّا در غارتها سود اندكى دارند ، خوش به حال كسى