تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) ( 1382 ش ) — صفحة 197

مساهمون:

ص١٩٧
ديگران است ، ميوه‌هاى شما بهترين ميوه‌ها و اموال شما بيشترين اموال و فرزندان شما هوشيارترين فرزندان و زنهاى شما عفيف‌ترين و شوهردارترين زنان است . خداوند سبحان آب را در اختيارتان قرار داده تا صبح و عصر براى معيشت خود ، از آن استفاده كنيد و دريا را سبب افزايش اموال شما قرار داده است و چنانچه اهل صبر و استقامت باشيد درخت طوبى جايگاه و سايه‌بان شماست ، الّا اينكه ارادهء خداوند چنين تعلق گرفته و قضاء او جارى خواهى بود و هيچكس خلاف حكمت او نمىتواند كارى انجام دهد . و هم اوست كه بسرعت بندگانش را محاسبه مىنمايد ، خداى سبحان مىفرمايد : « هيچ منطقه‌اى نيست مگر اينكه قبل از قيامت اهل آن را هلاك و يا عذاب مىكنيم . و اين حقيقت ، در قرآن نوشته شده است » « 1 » . . تا اينكه فرمود : « يكى از روزها پيامبر اسلام ( ص ) مطلبى را به من فرمود و كسى غير از من با آن حضرت نبود فرمود : كه جبرئيل روح الأمين مرا بر شانهء راستش حمل نمود تا زمين و آنچه را كه بر روى آن وجود دارد ببينم كليدهاى آن را به من سپرد و به آنچه كه در زمين بود و تا روز قيامت خواهد بود مرا آگاه نمود ، آشنايى و آگاهى اين امر برايم دشوار نبود ، همانطورى كه بر پدرم آدم سخت نيامد ، همهء نامها را به وى آموخت امّا ملائكه آنها را ندانستند . آنگاه من در كنار دريا شهرى را مشاهده نمودم كه بصره ناميده مىشد ، آن شهر دورترين قسمت زمين نسبت به آسمان بود و نزديكترين شهرها به آب ، آن سرزمين از ساير جاها زودتر خراب مىگردد و داراى نامرغوب‌ترين خاك و شديدترين عذابها خواهد بود كه در قرون گذشته چندين‌بار به زمين فرورفته و ديگربار نيز چنين خواهد شد ، اى اهل بصره : و اى روستاهاى اطراف ! آن روزيكه آب آنجا را فرامىگيرد بر شما ، از نظر بلا و مصيبت روز بس بزرگى خواهد بود من محل فوران و جوشش آب در شهر شما ( بصره ) را مىدانم و قبل از آن حوادثى بزرگ و غيرمنتظره به شما روى مىآورد كه از ديدگان شما پنهان است لكن ما به آن آگاهيم ، كسى كه نزديك غرق شدن آن شهر ، آن را ترك گويد رحمت خداى او را شامل شده است و كسى كه در آن بدون توجه باقى بماند در گرو گناه خويش است و خداوند نسبت به بندگانش ستم نمىكند » « 2 »
هامش
( 1 ) - اسراء آيه 10 . ( 2 ) - بحار ج 60 ص 224 - 226 و نهج السعاده ص 325 .
عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) ( 1382 ش ) — صفحة 197 | الشيخ علي الكوراني العاملي / عباس جلالى