تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع المسائل ( فارسي ) — صفحة 466

مساهمون:

ص٤٦٦

عدم تحقق حرمت ابديّه در طفل و مجنون با عقد

و همچنين علم ولى طفل و مجنون ، موجب حرمت ابديه بنفس عقد نمىشود ، و علم خود آنها بى اثر است . و چون دخول با جهل در حال عقد ، در تقديرى كه علم در حال عقد مؤثر باشد ، معتبر است ، پس در صورت دخول آنها هم ، حرمت ابديه محقّق نمىشود . اگر فضولى عقد كرد از يكى از زوجين در عده ، پس از آن دخول در عده واقع شد با جهل ، اظهر حرمت ابديه است با وقوع اجازه در عده ؛ و اگر بعد از آن واقع شد ، خالى از تأمل نيست . و در حرمت ابديه با علم در حين اجازه و عقد بدون دخول تأمل است ؛ و بر تقدير حرمت ، فرقى بين اجازه در عده و بعد از عده ، بنا بر كشف نيست ؛ و منشأ تأمل ، نظر در تحقق عقد با علم است به سبب اجازه كاشفه .

ازدواج با مزنىّ بها

3 - اگر كسى زنا كرد با زنى كه شوهر نداشت و در عده رجعيه نبود ، بعد خواست ازدواج نمايد ، اظهر جواز است با كراهت ، و احوط منع است مگر بعد از توبهء زن . و همچنين ازدواج با زانيه براى غير زانى جائز است ؛ و همچنين است حكم مشهورهء به زنا نسبت به زانى و غير ، در جواز و شدت كراهت ، و احتياط مذكور قبل از توبه و رفع آن بعد از توبه .

جواز نگهدارى زوجهء مزنىّ بها

و اگر مردى زنش زنا كند ، حرام نيست نگهدارى او ، و واجب نيست طلاق او اگر چه إصرار نمايد ، اگر چه اولى طلاق است .

حرمت زن با شوهر يا در عدّهء رجعيّه

اگر شخصى زنا كرد با زنى صاحب شوهر يا در عده رجعيهء شوهر خودش ، حرام مىشود بر زانى به حرمت ابديه ، در موارد دخول شوهر و عدم آن ، و علم زن و عدم آن ، و علم زانى به شوهر داشتن يا اعتداد و جهل او ، و دوام نكاح و انقطاع آن . و اين حرمت ، در كنيز موطوئه مالك و محللهء غير مالك نيست بنا بر اظهر .
جامع المسائل ( فارسي ) — صفحة 466 | الشيخ محمد تقي بهجت