كدام پنج است ؛ و همچنين در سبقت سه نفر ، براى مجموع 15 است ؛ و هكذا با سبقت چهار نفر ، براى مجموع بيست است .
و حكم نظائر مسأله به عبارت مذكوره ، از آن چه ذكر شد معلوم مىشود .
نحوهء تعلَّق در صورت اخراج سَبَق و ادخال محلِّل
2 - اگر متراهنين هر كدام سَبَق را اخراج كردند و محلِّل را هم داخل نمودند و گفتند در عقد : « هر كدام از سه نفر سبقت گرفت دو سَبَق مال او باشد » ، اگر يكى از دو مُستبِق سبقت گرفت هر دو سَبَق مال او مىشود . و اگر محلِّل سبقت گرفت هر دو سَبَق مال او مىشود . و اگر دو متراهن سبقت گرفتند ، براى هر كدام مال خود ثابت است و براى محلِّل چيزى نيست . و اگر يكى از متراهنين با محلِّل سبقت گرفت ، اظهر اين است كه بر مسبوق است تمام سَبَق را به محلِّل اداء نمايد ، و براى سابقِ ديگر است تمام سبقِ ديگر ، نه آن كه نصفِ مال مسبوقْ براى محلِّل و نصف ديگر براى سابقِ ديگر با ضميمهء تمامِ مال خودش است .
و اگر يكى از متراهنين سابق بود و محلِّل مصلَّى ، همهء دو سبق مخصوص سابق است ، و براى مصلَّى چيزى نيست .
و همچنين اگر يكى از متراهنين سابق شد و ديگرى با محلِّل متأخر شدند ، همهء دو سَبَق مال سابق است .
و همچنين اگر يكى از متراهنين سابق شد ، و ديگرى مصلَّى ، و محلَّل متأخر شد ، تمام دو سَبَق مال سابق است .
و اگر هر سه متساوى در وصول به غايت بودند ، براى هر كدام از متراهنين مال خودش است و براى محلِّل چيزى نيست .
شرط مبادرت
3 - اگر شرط كردند مبادرت را ( كه يك قسم از مرامات بود ) و عدد رمى را بيست قرار دادند و عدد اصابت را پنج قرار دادند پس هر كدام دَه رمى نمود و پنج عدد اصابت كرد ، در اصابت و رمى متساوى هستند ، و لازم نيست اكمال عدد رمى . و اگر نه از مفروض كه