تصريح بخلاف كرد ، متّبع است ؛ و اگر احاله به مؤمن واقعى كرد و دالّ بر آن را ذكر كرد منصرف به اثنى عشريه مىشود .
وقف بر شيعه و اماميّه
اگر وقف بر « شيعه » كرد ، محمول مىشود بر فرقه اى از آنها كه واقف از آنها است ، مگر با احالهء به واقع ، يا قرينهء معمِّم به مطلق تقديم كنندهء امير المؤمنين 7 ، يا مخصِّص به خصوص اثنى عشريّه كه اغلبِ شيعه از آنها است ، و « غلبه » صلاحيت قرينيّت بر مراد دارد با عدم صارف . و همچنين است اگر تعبير به اماميّه نمايد .
وقف بر هاشميّين و علويّين
اگر وقف كرد بر « هاشميّين » يا « علويّين » ، داخل مىشود كسانى كه منسوبند به هاشم يا امير المؤمنين 7 به توسّط پدران . و اگر ابنا يا اولاد فلان بگويد ، اظهر دخول منسوب به توسّط مادر است . و فرقى در هر دو قسم بين مرد و زن نيست .
وقف بر همسايه ها و ميزان صدقه همسايه
اگر وقف كرد بر « همسايه ها » ، مرجعْ عرفِ واقف و وقف و موقوف است ؛ و گاهى موافقت با 40 ذراع از چهار جهت ، يا 40 خانه از چهار جهت مىنمايد ، و گاهى مخالف مىشود .
و كافى است در صدق « جار » سكنى ، اعم از غصب و ملك متعلق به منفعت يا انتفاع ؛ پس غاصب و مستأجر و مستعير و مالك مساوى هستند . و اگر خارج شد به قصد رجوع نه اعراض ، از جوار خارج نمىشود مگر با كثرت و طول مدت غيبت . و اگر دو خانه دارد و هر دو فى الجمله مسكون او است در سال ، جار است در هر دو .
و ترتيب قسمت بايد از عبارت واقف استفاده شود كه براى صاحب عيال است ، يا آن كه همه مساوى هستند ؛ و اگر يكى دو خانه مثلًا در جوار دارد و هر دو فى الجمله مسكون او هستند ، تكرار نمىشود قسمت بر او به عدد خانه ها .