موارد ، اختلاف ، بسيار جزئى است و مانند اختلافاتى است كه در ميان خود علماى اهل سنّت ، يا علماى شيعه با يكديگر وجود دارد .
وقف ، هِبه ، صدقه
انسان مىتواند اموال خود را به چند طريق از ملك خود خارج سازد :
1 . « فك ملك » يعنى آن را نه تنها از ملك خود بلكه از قيد هر گونه مالكيت آزاد سازد به طورى كه هيچ گونه مالكى براى آن متصور نباشد .
اين را « تحرير » يا « آزاد ساختن ملك » مىنامند ، مانند آزاد كردن بردگان ، و وقف كردن خانه و زمينى براى مسجد ، اين نوع وقف تمليك نيست . بلكه « فك ملك » مىباشد . بديهى است چنين املاكى هيچ گاه ممكن نيست به مالكيت كسى برگردد ولو اينكه هر گونه عوارضى براى آن پيش آيد .
2 . « انتقال دادن به ديگرى در مقابل عوض » با رضايت طرفين در ضمن يك عقد لفظى يا مانند آن .
اين نوع نقل و انتقالات را بيع و صلح و امثال آن مىنامند .
3 . « انتقال به ديگرى بدون عوض به منظور اجر و ثواب اخروى و تحصيل رضاى پروردگار و آن را « صدقه » مىگويند .
صدقه نيز به نوبه خود بر دو قسم است :
اوّل : « وقف » و آن عبارت از ملكى است كه عين آن را حبس و منفعت آن را رها مىسازند ، يعنى آن را واگذار به اشخاص يا جمعيتى مىكنند به طورى كه حق ندارند هيچ گونه نقل و انتقالى در اصل آن بدهند ولى منافعش در اختيار آنهاست و مىتوانند همه گونه تصرف در آن بنمايند .
دوم : صدقه به معناى خاص و آن مالى است كه انسان بلاعوض به خاطر خدا به ديگرى واگذار مىكند و او آزاد است هر گونه تصرف در آن بنمايد .
4 . انتقال دادن ملك به ديگرى بدون عوض و بدون قصد قربت ( مثل اينكه به