مىپوشاند اعم از خاك - سنگريزه - شن - سنگ و امثال آن ، جزء مفهوم صَعِيد » است حتى سنگهاى معدنى پيش از آنكه پخته شود ( و به صورت گچ و آهك و مانند آن درآيد ) جزء صعيد است ، و قول دوم صحيحتر به نظر مىرسد .
اين بود مختصرى دربارهء نماز از نظر شيعهء « اماميه » البتّه همانطور كه اشاره شد هر يك از جزييات اين موضوع ، مباحث مشروح و جالبى دارد كه حق آن را تنها در چندين جلد كتاب بزرگ مىتوان ادا نمود .
2 . روزه
روزه از نظر شيعهء اماميه يكى از اركان عبادات اسلامى است و از جهت حكم شرعى به سه نوع تقسيم مىگردد :
1 . روزهء واجب ؛ آن هم بر دو قسم است : روزهاى كه ذاتاً واجب مىباشد ( روزه ماه مبارك رمضان ) و روزهاى كه به واسطهء بعضى از جهات واجب مىگردد مانند : روزهء كفاره ، و بدل هدى ، و نيابت و نذر و مانند آن .
2 . روزهء مستحب ؛ مانند روزه ماه رجب و شعبان و روزههاى مستحب ديگر كه تعداد آن بسيار زياد است .
3 . روزهء حرام ؛ مانند روزهء عيد فطر و قربان ، بعضى از علماى شيعه نوع چهارمى نيز براى روزه ذكر كردهاند و آن روزهء مكروه است ، مانند روزهء روز عاشورا و روز عرفه ولى بايد توجه داشت كه مكروه بودن در اينجا به اين معنا نيست كه ترك آن از انجامش بهتر است بلكه كراهت در اينجا كراهت نسبى است يعنى نسبت به روزههاى ديگر ثواب و مطلوبيت آن كمتر مىباشد .
روزه شرايط و موانع و آداب و اذكار بسيارى دارد كه در كتابهايى كه دانشمندان شيعه در اين زمينه نوشتهاند - و تعداد آنها از هزاران كتاب تجاوز مىكند - مذكور است .
در هر صورت التزام شيعه به روزهء ماه رمضان به قدرى زياد است كه حتى