عدّهاى از آنها با اينكه هنگام روزه داشتن از شدت تشنگى و ناراحتى وضع مزاجى وخيمى پيدا مىكنند باز حاضر نيستند روزهء خود را افطار نمايند .
اين بود شرح كوتاهى دربارهء دو عبادت اسلامى كه تنها جنبهء بدنى دارد .
3 . زكات
زكات از نظر شيعه پس از نماز از همهء عبادات مهمتر است ، بلكه در بعضى اخبار ائمهء اهل بيت عليهم السلام اين مضمون وارد شده :
« من لازكوة له لاصلوة له
؛ كسى كه زكات نمىدهد نمازش قبول نيست ! » . « 1 »
شيعه - مانند ساير مسلمانان - زكات را در « نُه چيز » واجب مىداند چهارپايان سه گانه ( گوسفند - گاو - شتر ) و غلات چهار گانه ( گندم - جو - خرما - مويز ) و « طلا و نقرهء » مسكوك . اينها موارد وجوب زكات است ، در چند مورد هم مستحب مىباشد : مال التجاره ، اسب ، و كليه محصولات كشاورزى .
البتّه واجب شدن زكات در اين موارد نُه گانه شرايط و حد نصاب معينى دارد كه در كتابهاى مربوطه توضيح داده شده است .
تذكر اين نكته نيز لازم است كه تمام شرايط و قيودى را كه شيعه براى زكات قايل است لااقل با يكى از مذاهب چهارگانه اهل سنّت موافقت دارد .
مصرف زكات از نظر شيعه همان گروه هشت گانهاى هستند كه قرآن مجيد بيان كرده است آنجا كه مىفرمايد : « إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِى الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِى سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ » ؛ صدقات [ / زكات ] مخصوص نيازمندان و مستمندان و مأموران جمعآورى آن و براى جلب محبّت افراد غير مسلمان و براى ( آزادى ) بردگان ، و ( اداى ) بدهكاران و در راه ( تقويت آيين ) خدا و واماندگان در سفر است » . « 2 »
هامش
( 1 ) . ر . ك : كافى ، ج 3 ، ص 497 ، 2 و 5 ؛ من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 8 ، ح 26
( 2 ) . سورهء توبه ، آيهء 60