صريح نيستند در مدعى بخلاف روايات صحيحه ء داله بر قول ثانى كه با وجود كثرت صريحند در دلالت بر آن كه وجوب غسل مشروط نيست به عبادت ديگر و هيچ يك از ادله ء قول اول معارضه نمىتواند كرد با آنها چنان كه تفصيل آن از كتب فقهيه مبسوطه معلوم مىگردد ومناسب اين كتاب نيست پس قول ثانى اقوى باشد .
و اما وجه دلالت آيت بر وجوب تيمم
آنست كه قول او ( فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً ) امر است به تيمم به صيغه ء داله بر وجوب چنان كه معلوم شد پس تيمم واجب باشد
و در اين مقام نيز فوايدى است :
يكى آن كه كلمه ء على در ( عَلى سَفَرٍ ) بمعنى حال است
يعنى در حال سفر مثل
هامش
كثرت ، صريح در دلالتند كه مراد از وجوب - وجوب غيرى ومقدمى است وادله ء قول اول معارض با ادله ء قول ثانى نيست .
اينست توضيح عبارت مصنف ولى مخدوش است از جهت اين كه آيه ء شريفه صريحست در اثبات وجوب نفسى وروايات هم با صحت سند صريحند در وجوب نفسى و اين منافات ندارد با عروض وجوب غيرى در صورت وجوب عبادتى مشروط بر طهارت چنانچه گذشت بلكه ادله اى كه اقامه بر وجوب غيرى بودن غسل نموده اند معارض با ادله ء وجوب نفسى نيست از جهت عدم اتحاد ومعلومست كه در تناقض هشت وحدت شرط است و در صورت تغاير در يكى از وحدات هشتگانه تعارض وتناقض لازم نمىآيد پس قول اولى اقوى است هر چندى كه ثمره ء عملى مترتب نيست مگر در قصد وجوب زمانى كه قصد غسل كند قبل از رسيدن وقت نماز .
بنا بر اين كه قصد وجه واجب است در نيت پس بنا بقول وجوب نفسى بايد قصد كند و اما بقول وجوب غيرى بايد قصد ندب كند و اما بنا بر عدم وجوب قصد وجه در نيت فلا ثمرة اصلا .