غسل و وجوب وضوء تواند كه من حيث هى حدث باشد ( 1 ) و آن ازين حيثيت داخل باشد در حدث مطلق كه موجب وضوء است و در آيت وضوء مندرج است .
چهارم آن كه خلاف كرده اند فقهاء در آن كه غسل جنابت كه واجبست لنفسه يا لغيره ( 2 )
هامش
وقول مصنف ليكن جايز است كه جمع شود با او در وجود وجوب محل كلام است از جهت اين كه جمع شدن وضوء با غسل در وجود و وجوب متصور نيست زيرا وضوء موجب طهارت صغرى است با كردن غسل جنابت كه از وى طهارت كبرى حاصل مىشود داعى بر وجوب وضوء نيست از جهت حصول طهارت كبرى بلكه لغو و بى فائده است و اگر قبل از غسل كردن از حدث جنابت باشد آن وقت طهارت از چنين وضوء حاصل نمىشود از جهت وجود و بقاء حدث اكبر و اگر مقصودش حصول سبب وضوء وناقض آن است آن هم مؤثر نيست از جهت تحقق حدث اكبر خواه حدث اصغر قبل از جنابت باشد يا پس از آن .
( 1 ) قول بوجوب وضوء من حيث هى حدث تا داخل باشد بر حدث مطلق كه موجب وضوء است تا در آيت وضوء مندرج باشد باطل است از جهت اين كه وجوب وضوء مستند بر احداثى است كه آن را بحدث اصغر تعبير مىنمايند و آن چه در آيت وضوء مندرج است همانا حدث اصغر است كه با حدوث اسباب محدوده حاصل مىشود نه مطلق حدث از جهت تقابل جنابت كه موجب غسل است با احداثى كه موجب وضوء است فقط .
و به عبارت اخرى ايجاب غسل به شرط حصول جنابت دليل است بر اين كه غير از حدث جنابت احداث ديگران موجب وضوء است فقط مگر آنها بدليل خارج حكم آن معين شده از قبيل حيض واستحاضه و نفاس .
( 2 ) در وجوب غسل جنابت اختلافى است كه آيا واجب است بنفسه هر چندى كه عبادات مشروط به طهارت بر وى واجب نباشد مثل شخصى كه پس از نماز صبح جنب باشد آيا واجب است بر او غسل جنابت يا آن كه در موقع وجوب نماز ظهر مثلا واجب مىباشد . و همچنين شخص جنب باشد پس از افطار روزه ء ماه رمضان آيا بر او واجب