هامش
انصراف از ظاهر گردد .
3 - اين كه اگر غسل جنابت واجب نفسى نباشد واجب نمىشود پيش از وقت عمل واجب مشروط به غسل وبديهى است بطلان تالى از جهت وجوب غسل جنابت پيش از طلوع صبح صادق در ماه رمضان و همچنين باطل است مقدم ( بودن غسل واجب غيرى ) ، 4 - اين كه خبر معاذ كه از محاسن برقى منقول گرديده صريح در وجوب نفسى است از جهت اين كه حضرت در جواب سؤال اين كه دينى كه خدا جز از آن چيزى قبول نمىكند فرمود شهادت بيگانگى خداوند و به نبوت حضرت محمد ( ص ) و به نمازهاى پنجگانه و روزه ماه رمضان و غسل جنابت و حج و اقرار به آن چه حضرت محمد ( ص ) از طرف خدا آورده است وپيروى به امامان از اولاد حضرت محمد ( ص ) .
( تقرب استدلال ) اين كه امام عليه السلام غسل جنابت را از اعمالى قرار داده است كه قبول نمىكند خداوند از عباد غير از آن چيزى را ونيز از اعمالى قرار داده است كه تارك آن معذور نيست ، مانند نماز و روزه و اين نيست مگر براى اين كه غسل جنابت واجب نفسى است .
( دليل قول بوجوب غيرى غسل جنابت )
جمعى قائل بوجوب غيرى غسل جنابت شده اند به دو وجه :
1 - دعوى اجماع وشهرت .
2 - تضعيف ادله ء وجوب نفسى به اين معنى كه آيه به ملاحظه ء شرطيت طهارت در نماز ظاهر در وجوب غيرى است تا اين كه اهمال بيان وجوب غيرى در مقام بيان لازم نيايد وعلاوه آيه در مقام اجمال وصلاحيت دلالت بوجوب نفسى نيست و اما اخبار دلالت بر وجوب غسل بعنوان حكم وضعى وسببيت است وعلاوه وجوب غسل پيش از رسيدن وقت عملى مشروط با آن دلالت بر وجوب نفسى ونفى وجوب غيرى نمىكند وعلاوه واجب نفسى بودن غسل موجب حصول عصيان مىباشد نسبت به مخالفت امر غسل نه به لحاظ امر غيرى و كسى ملتزم به اين نمىشود .
قائل بوجوب نفسى قائل بوجوب مضيق نبوده ودليلى هم پيدا نيست وادله ء كه اقامه بر وجوب نفسى غسل جنابت كرده اند در غسل حيض هم جارى است وحال آن كه كسى بوجوب نفسى غسل حيض قائل نشده است .
و اما خبر معاذ با ضعف سند وارد در مقام بيان نيست از جهت اهمال بسيارى از