الاية الثالثة قوله تعالى فى سورة المائدة ايضا : ( أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وطَعامُهُ مَتاعاً لَكُمْ ولِلسَّيَّارَةِ وحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ ما دُمْتُمْ حُرُماً واتَّقُوا الله الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ) 96 .
يعنى حلال گردانيده شده است مر شما را حيوانات وحشى صحرا ما دام كه باشيد محرم وپرهيزكارى كنيد از عذاب خداى تعالى آن چنان خداى تعالى كه بسوى او جمع كرده خواهيد شد .
بدان كه مراد از صيد بحر يعنى حيوانى كه زندگانى نتواند كرد مگر در درون آب نزد اصحاب ، ماهيست كه فلس داشته باشد .
ومراد از اطعام ( 1 ) او نمك زده وقاق كرده ء اوست .
هامش
( 1 ) ظاهر از قوله تعالى ( وطَعامُهُ ) عطف تفسير بر ( صَيْدُ الْبَحْرِ ) است چون كه صيد البحر مطلق وشامل است بر صيدهايى كه حرام است خوردن و معامله ء آنها مثل حيوانات دريايى وسمكهايى كه داراى فلوس نباشند از قبيل مار ماهى وجرى و غير اينها و كلمه ء وطعامه تفسيريست كه مراد از حليت صيد دريا همانا حيوانات مأكول اللحمند نه حرام گوشتها و بنا بر اين محتاج قيد بر اخراج ساير شكارهاى دريا كه حرام گوشت است نباشيم و همچنين طعامه را به نمك زده قاق كرده تأويل نخواهيم كرد واخبارى كه طعامه را اين جور معنى كرده است از باب تعميم حليت صيد سمك است نه اين كه طعام دريا غير از سمك است والله هو العالم بأحكامه .
و معنى ( وطَعامُهُ ) عبارت از خوردنى دريا است كه خدا آنها را باراده ء خود حلال شمرده است از انواع سمك دريايى پس طافى وسمك بى فلس از قبيل طعام دريا محسوب نيست لهذا پس از حكم به حليت صيد دريايى طعام وخوردنىاش را عطف نمود برو او به جاى صيد تا اين كه مفسر باشد به مطلق صيد و معلوم است كه حل و حرمت از قبيل احكام است واعيان محكوم به حكم نمىشوند مگر به اعتبار بعضى اوصاف وحالات و معلوم است كه غرض معتدٌّ به از صيد وطعام دريا خوردن است پس معنى آيه بدين قرار مىشود كه