او را كه امام است ومر يتيمان را ومسكينان را وابن السبيل را از بنى هاشم اگر ايمان آورده باشند به خداى تعالى و آن چه فرو فرستاديم از آيات فتح ونصرت و ملائكه جهة مقاتله با كفار بر بنده ء خود كه محمد است در روز فرق ميان حق و باطل روزى كه رسيدند بهم گروه مسلمانان وگروه كافران و آن روز بدر است وخداى تعالى بر هر چيزى داناست .
بدان كه بعضى مفسران گفته اند كه اين آيت نازل شد در غزوه ء بدر و آن بروايتى از امام صادق عليه السّلام در روز نوزدهم ماه رمضان بود وبقول مشهورين اصحاب هفدهم ماه رمضان و بعضى مفسران گفته اند كه اين آيت نازل شد در غزوه ء بنى قينقاع و آن در پانزدهم شوال بعد از يك ماه و سه روز از غزوه ء بدر نوزده ماه از هجرت وبهر تقدير مراد از ( يَوْمَ الْفُرْقانِ ) و : ( يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ ) در آيت مذكوره روز بدر است كه در او فرق ميان حق و باطل واقع شد ولشكر مسلمانان وكافران بهم رسيدند و ( غنيمت ) در اصل لغت فايده را گويند كه به سعى شرعى كسى را حاصل شود ( 1 ) .
هامش
( 1 ) بمعنى اين كه بواسطه سعى كه حرام نباشد چه غنيمة در لغت فائده را مىگويند كه مجانا وبلا عوض عايد بشود ( غنم غنما ) الشيء فاز به وناله بلا بدل ( غنما وغنما وغنيمة وغنمانا ) اصاب غنيمة ( غنمه ) كذا : اعطاه إياه زائدا على نصيبه ( الغنيمة جمعه غنائم والغنم غنوم والغنيم ما يؤخذ من المحاربين عنوة والمكسب عموما ويقال غنيمة باردة اى طيبة او بلا تعب ، پس غنيمت را به مطلق فائده كه بدون بدل و عوض عايد شود اطلاق مىكنند خواه از حرب كفار عايد شود وخواه از كسب ومعادن وغوص و غير اينها و آيه ء شريفه ( واعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ ولِلرَّسُولِ ) هر چند در خصوص غنيمت از كفر نازل شده است الا اين كه مورد مخصص نمىباشد پس به مقتضاى آيه ء شريفه