تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 314

مساهمون:

ص٣١٤
يا رسول الله چيست شرك كوچكتر گفت كه رياست وقول او ( فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوانٍ ) إلى آخره ) تشبيه است منفق منافق مرائى را به سنك مذكور واشارتست به تشبيه انفاق او به خاك مذكور وتشبيه رياء وعدم ايمان او به باران مذكور وتشبيه بطلان انفاق او به سبب رياء وعدم ايمان او به شستن باران آن خاك را و احتمال دارد كه مقصود يك تشبيه باشد هيئت حاصله ازين مجموع را به هيئت حاصله از آن مجموع و آن را علماء بيان تمثيل گويند و آن ادق وابلغ است . ومخفى نماند كه آيت مذكوره بصريح دلالت مىكند بر تحريم منت نهادن وآزار رسانيدن در انفاق و بر بطلان انفاق به سبب هر يك ازيشان وظاهرا وجه عقلى آن اينست كه منت نهادن وآزار رسانيدن در انفاق علامت عدم اخلاص وقربتست و شك نيست كه عدم قربت موجب بطلان عمل و ثواب اوست . الاية السادسة قوله تعالى فى سورة الاعلى : ( قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى وذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى . ) ( 14 - 15 ) يعنى بتحقيق رستگارى يافت آن كس كه اداء كرد زكات فطره را و ياد كرد نام پروردگار خود را پس نماز عيد كرد . بدان كه ميان مفسران در معنى اين آيت خلافست بعضى گفته اند كه مراد آنست كه كسى پاك باشد از كفر ونام خداى تعالى بر زبان آورد پس نمازهاى پنجگانه اداء نمايد . و بعضى گفته اند مراد آنست كه كسى كه طهارت كرد و ياد كرد نام خداى تعالى را پس نماز كرد . و بعضى گفته اند كه مراد آنست كه كسى كه زكات داد و ياد كرد نام خداى تعالى را پس نماز كرد . و بعضى گفته اند مراد آنست كه كسى صدقه ء فطره داد و ياد كرد نام خداى تعالى را
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 314 | أبي الفتح الجرجاني / ميرزا ولي الله الاشراقي