وواو سيم بحسب ظاهر از براى عطف است .
وواو چهارم نيز احتمال دارد كه عاطفه باشد و احتمال دارد كه حاليه باشد
الاية الثانية قوله تعالى فى سورة البقرة ايضا : ( لِلْفُقَراءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ الله لا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْباً فِي الأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُمْ بِسِيماهُمْ لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً و ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ الله بِهِ عَلِيمٌ . ) ( 273 ) يعنى صدقه هاى شما مر آن محتاجان راست كه بند كرده اند خود را در راه خداى تعالى از براى عبادت خداى تعالى وجهاد با كفار چنان كه گوييا قدرت ندارند كه سفر كنند در زمين از براى تحصيل وجه معاش به جهت كمال توجه ورغبت به عبادت وجهاد ، پندارد ايشان را كسى كه نمىداند ( نمىشناسد ) ايشان را - توانگران از جهت اجتناب كردن ايشان به تكلف از سؤال بنا بر علو همت ايشان وفرط رغبت ايشان در عبادت مىشناسى ايشان را به علامتى كه در ايشان است از لاغرى وزردى و غير آن طلب صدقه نمىكنند از مردم از روى الحاح وابرام و آن چه احسان كنيد از مال حلال به درستى كه خداى تعالى به آن احسان شما داناست و ثواب مىدهد شما را فراخور آن احسان .
بدان كه قول او ( للفقراء ) متعلق است به محذوفى كه مفهوم مىشود از آيات سابقه يعنى ( اجعلوا صدقاتكم للفقراء ) يعنى بگردانيد صدقه هاى خود را از براى فقيران مذكور يا خبر مبتداى محذوفست يعنى ( صدقاتكم للفقراء ) يعنى صدقه هاى شما مر فقيران مذكور راست وانسب آنست كه جواب سؤال مقدر باشد كه ناشى شده باشد از آيات سابقه زيرا كه چون در آيه ء سابقه بيان كيفيت انفاق نمودن كه مىبايد از مال حلال باشد وجهت طلب رضاى خداى تعالى باشد گوييا كسى سؤال كرد كه اين انفاق مر چه كسان راست پس جواب داد كه ( لِلْفُقَراءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 305
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص٣٠٥