بود ساكن بودند شبها به عبادت وتعلم قرآن مشغول بودند و در روز دانه ء خرما مىچيدند و به آن معاش مىكردند و هر سريه كه پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم به جايى مىفرستاد ايشان همراه مىرفتند و از ابن عباس مرويست كه يك روز مطلع شد پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم بر حال ايشان ودانست مشقت وپريشانى ايشان را وخلوص عقيدت ايشان را در عبادت پس گفت كه بشارت يابيد اى اصحاب صفه پس آن كسان كه بمانند از امت من به اين صفت كه شما داريد راضى باشد به آن چه داشته باشند پس به درستى كه ايشان رفيقان من خواهند بود در بهشت و ظاهر اين اشارت با بشارت نسبت به مؤمنان مخلص آخر الزمانست وطلبه ء علم ايشان است ( 1 ) .
ومخفى نماند كه اين آيت دلالت مىكند بر زيادتى ثواب احسان نسبت به جماعتى كه موصوف باشند به مزيد علم وورع به شرط آن كه از مال حلال باشد .
هامش
( 1 ) اهل علم ومحصلين دينى وناشرين علوم اسلامى در هر دور وكور فرد اكمل ويگانه مصداق آيه ء شريفه هستند زيرا اينهايند كه نفس خودشان را در راه خدا ( خواه در تحصيل دين و احكام الهيه وخواه در نشر آيات و تدريس علوم دينى وتبليغ آئين مقدس اسلامى ) محصور كرده اند و در اثر اين خدمت شايان قادر به كسب در جامعه نيستند و بنا به عفت نفس آنها اشخاص نادان گمان مىكند كه ثروتمند هستند وحال آن كه شخص بصير آثار فقر ايشان را از سيماء آنها تشخيص مىدهد و همچنين آثار محصور بودن آنها را در راه خدا از سيماء آنان مشاهده مىنمايد و از عزت و عفت نفس آنها است كه از كسى با اصرار سؤال نمىكنند .
( تنبيه ) مطالبه ء اهل علم حقوق الهيه را از ثروتمندان و يا از حضرات آقايانى كه بدست آنها جمع آورى مىباشد از قبيل سؤال نيست بلكه استخلاص حقى است كه خداوند به ايشان معين كرده است بالأسف كيست كه قادر به مطالبه باشد وكيست به سخنان آنها اعتناء كند ( مردن بهتر از اين زندگانى است ) .