چيزهائى كه راه راست مىنمايند و فرق مىكنند ميان حق و باطل پس هر كه حاضر شود ماه رمضان را پس بايد كه روزه دارد اين ماه را و هر كه باشد بيمار يا مسافر پس واجبست برو افطار و روزه داشتن چند روز ديگر بعد از ماه رمضان كه بيمار و مسافر نباشد بعدد آن چه از ماه رمضان بيمار يا مسافر بوده مىخواهد خداى تعالى به شما آسانى را ونمىخواهد به شما دشوارى را و اين امر كه مىكند خداى تعالى شما را از براى آنست كه كامل گردانيده عدد ايام افطار را از ماه رمضان به سبب مرض يا سفر در وقت قضاى آن و از براى آن كه به بزرگى ياد كنيد خداى تعالى را بنا بر آن كه راه راست نموده است شما را و از براى آن كه شايد شكر نعمتهاى او را به جا آوريد .
بدان كه شهر مشتق است از شهرت ( 1 ) وتسميه ء ماه به شهر از جهت شهرت اوست ميان خاص وعام ورمضان در اصل مصدر رمضن است بمعنى سوختن وازين جهت زمين سوزان را رمضاء گويند بعد از آن گردانيدند رمضان را علم ماه رمضان پس غير منصرف باشد به سبب علميت والف ونون مزيدتان وبرين تقدير اضافه ء شهر به او اضافه ء عام است به خاص مثل يوم الاحد ومحققان برآنند كه مجموع مضاف ومضاف اليه علم ماه رمضانست .
ومؤيد اينست آن كه بعض اصحاب ما روايت كرده اند از اهل بيت كه گفته اند ( لا تقولوا رمضان بل قولوا شهر رمضان فانكم لا تدرون ما رمضان ) يعنى ( 2 ) مگوييد
هامش
( 1 ) الشهر معروف وجمعه الاشهر والشهور والشهرة ظهور الامر فى شنعه وشهرت الحديث اظهرته و شهر فلان سيفه اذا انتضاه والمشهر اذا اتى عليه شهر واشهرت المرة اذا دخلت فى شهر ولادتها واتان شهيرة اى عريضة ضخمة المعاقلة شهرا به شهر لاشهاره بالهلال فاصل الباب الظهور ( التبيان ج 2 ص 121 ) .
( 2 ) فى الوسائل ج 4 ص 232 روى عدة احاديث مسندا عن الكليني والصدوق وابن طاوس وفى ذلك الباب فوائد نافعة .