غدير ( 1 ) واستسقاء .
الاية العاشرة قوله تعالى فى سورة الاعراف : ( وإِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وأَنْصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ) ( 204 ) يعنى هر گاه خوانده شود قرآن پس گوش فرا داريد مر او را وخاموش شويد شايد كه رحمت كرده شويد .
بدان كه استماع در لغت گوش كردن چيزيست وسماع شنيدنست عامتر از آن كه به قصد باشد يا بى قصد چنان كه مشهور است در عرف فقهاء وانصات بمعنى خاموش شدنست وسبب نزول اين آيت آنست كه روايت كرده اند از ابن عباس كه گفت مردم در اول اسلام سخن مىكردند در اثناى نماز چنان كه از كسى كه نماز مىكرد پرسيدند كه چند ركعت نماز كرده اى آن كس در اثناء نماز جواب مىداد ومىگفت اين قدر پس اين آيت نازل شد .
و بعضى گفته اند كه هر گاه پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم قرائت قرآن مىكرد اصحاب او با او قرائت قرآن مىكردند و در غلط مىانداختند او را پس اين آيت نازل شد .
و بعضى گفته اند نازل شد در حق خاموشى در حال خطبه خواندن امام روز جمعه ( 2 ) .
هامش
( 1 ) صحت اقامه ء نماز غدير با جماعت معلوم نيست از جهت انصراف اطلاقات جماعت به فرايض يوميه و اما در باره ء ساير صلوات بايد به ادله ء اختصاصى آنها ملاحظه شود و در غدير ثبوت انعقاد جماعت غير واضح است از جهت فقدان دليل خاص در خصوص نماز غدير .
( 2 ) اين قول قريب به صوابست زيرا كه آيه امر به انصات واستماع فرمود وانصات واستماع در نماز جمعه وخطبه ء آن واجب است پس اولين مصداق عبارت از نماز جمعه وخطبه ء آنست .