كنندگان ظاهر آنست كه مراد از صلاة مطلق نماز است و از زكات مطلق زكات و صيغه هاى امر دالند بر وجوب نماز وزكاة مطلق الا ما اخرجه الدليل ومراد از ركوع ، ركوع نماز است وتخصيص اين جزء نماز بذكر با آن كه در ضمن نماز مندرج است از جهت رد نماز يهود است كه ركوع نيست در او .
و بعضى مفسران ركوع را بر نماز حمل كرده اند از قبيل تسميه ء كل باسم جزء چنان كه تعبير مىكنند از نماز به سجود .
ومراد آنست كه نماز كنند با نماز كنندگان يعنى به جماعت ومؤيد اين احتمال آنست كه برين تقدير قول او ( وارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ ) تأسيس است و بر تقدير اول تأكيد و تأسيس بهتر است از تأكيد چنان كه در محلش مقرر شده وبرين تقدير آيت مذكوره دلالت مىكند بر راجحيت نماز به جماعت ( 1 ) عامتر از آن كه واجب باشد يا مندوب به معونت روايات معتبره داله بر آن چنان كه وارد شده در حديث نبوى صلَّى الله عليه وآله وسلَّم كه ( صلاة الجماعة تفضل صلاة الفرد به خمس وعشرين صلاة ) يعنى ثواب نماز به جماعت زياده است از ثواب نماز منفرد به مقدار ثواب بيست و پنج نماز منفرد وثابت شده به ادله ء خارجه كه جماعت در نماز جمعه وعيدين واجبست و در باقى نمازهاى واجبه مستحب و در نمازهاى نافله جماعت حرام است به اجماع اصحاب ما مگر در نافله كه در اصل واجب بوده باشد مثل نماز عيد نافله و نماز اعاده ومگر در نماز
هامش
( 1 ) بلكه دلالت آيه بر وجوب نماز جمعه متحقق است زيرا اقامه ء نماز با جماعت غير از جمعه در يكى از نمازهاى يوميه واجب نيست و ظاهر آيه امر به اقتدا است به قرينه ء كلمه ء مع وامر ظاهر در وجوب است .