را نصرت دهد بر دشمنان چنان كه بعضى مفسران گفته اند و بعضى از محققان فرموده اند كه مراد از ( قَضَيْتُمُ الصَّلاةَ ) اراده ء به جاى آوردن نماز خوفست و از ( فَاذْكُرُوا الله ) آنست كه نماز خوف را در جميع احوال به جاى آوريد بحسب مقتضاى حال وخواه ايستاده باشيد و به شمشير جنگ مىكرده باشيد وخواه نشسته به نيزه جنگ مىكرده باشيد وخواه خسبيده باشيد از جهت زخمى كه خورده باشيد وبرين تقدير صيغه ء امر مذكور بمعنى وجوب باشد چنان كه حقيقتست مثل امر دوم كه قول او فاقيموا الصلاتست بخلاف احتمال اول و بعضى گفته اند كه مراد از صلاة نماز مقصور است به قرينه ء آن كه آيات سابقه متضمن بيان قصر نمازند ومراد از ذكر الله تسبيح سبحان الله والحمد للَّه ولا إله الا الله والله اكبر است كه گفتن او سى نوبت بعد از نماز مقصوره جهت جبران قصر نماز سنت است چنان كه در كتب اصحاب مبين است وبرين تقدير صيغه ء امر مذكور بمعنى ندبست مثل احتمال اول و بعضى صلاة را بر مطلق نماز حمل كرده اند و ذكر الله را بر ياد كردن خداى تعالى بنا بر آن كه ياد كردن خداى تعالى در جميع احوال مستحسن است يا بر تعقيب نماز كه آن نيز مستحب است ليكن اين دو احتمال بعيدند از سوق كلام پس آيت مذكوره بنا بر بعض احتمالات دالست بر وجوب نماز غير يومى كه نماز خوفست در جميع احوال خوف و بنا بر بعضى دالست بر حكم متعلق به نماز و آن استحباب سى تسبيح است بعد از نماز مقصوره يا استحباب تعقيب بعد از مطلق نماز .
الاية التاسعة قوله تعالى فى سورة البقرة : ( وأَقِيمُوا الصَّلاةَ وآتُوا الزَّكاةَ وارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ . ) ( 43 ) يعنى و به پاى داريد نماز را وبدهيد زكات را و ركوع كنيد در نماز با ركوع
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 248
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص٢٤٨