يك فرسنگ .
وخلافست ميان فقهاء در آن كه در وجوب نماز جمعه حضور امام عادل يا نايب خاص يا عام او شرطست يا نى .
بعضى فقهاء مثل ابن ادريس برآنند كه حضور امام يا نايب خاص او شرطست در وجوب نماز جمعه مطلقا بلكه وجوب او مخصوص زمان ظهور امام است در زمان غيبت مشروع نيست اصلا .
و بعضى مثل ابو الصلاح برآنند كه هيچ يك از امور مذكوره شرط نيست بلكه واجبست در زمان غيبت امام بى حضور نايب خاص وعام مطلقا اگر چه در زمان ظهور امام عليه السّلام و حضور او يا نايب خاص او شرطست و بى آن واجب نيست .
و بعضى مثل شيخ شهيد برآنند كه يكى از امور مذكوره شرطست در وجوب نماز جمعه برين وجه كه در حال ظهور امام حضور او يا نايب خاص او شرطست .
و در حال غيبت حضور نايب خاص يا عام او كه فقيه جامع شرايط فتواست .
پس معلوم شد كه اصحاب متفقند در آن كه در زمان ظهور امام حضور او يا نايب خاص او شرطست و بى آن واجب نيست .
و خلاف در آنست كه در زمان غيبت اصلا واجب نيست يا واجب است مطلقا يا به شرط حضور نايب خاص يا فقيه جامع شرايط فتوى ومختار شيخ على رحمة الله عليه والرضوان قول اخير است ومختار شهيد ثانى شيخ زين الدين قول ثانى .
و در تقويت اين قول مبالغه نموده گفته است كه قول اجماعيست يا قريب به آن واستدلال كرده برين قول بكتاب وسنت و چند وجه ديگر .
اما كتاب آيت مذكوره است ووجه استدلال آن كه امر به سعى بسوى نماز جمعه يا خطبه كه دالست بر وجوب نماز جمعه مطلق است و اصل عدم اعتبار شرط
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 220
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص٢٢٠