بنا بر اصالت براءت ذمه و اين محل نظر است وكيفيت استعاذه اعوذ بالله من الشيطان الرجيم است .
يعنى امان مىطلبم به خداى تعالى از شر ديو وسوسه كننده ء رانده شده از رحمت خداى تعالى چنان كه ظاهر آيتست ومؤيد اينست روايت ابن مسعود كه گفت قرائت كردم بر رسول خدا صلَّى الله عليه وآله وسلَّم وگفتم در استعاذه كه اعوذ بالله السميع العليم من الشيطان الرجيم فرمود آن حضرت كه اى پسر ام عبد بگو ( اعوذ بالله من الشيطان الرجيم ) كه همچنين خوانده است جبرئيل عليه السّلام مرا .
و روايت كرده اين را از قلم كه فرشته ايست واو روايت كرد از لوح محفوظ كه فرشته ديگر است ( و اين روايت ) نيز دالست بر وجوب استعاذه چنان كه دالست بر كيفيت استعاذه و بايد دانست كه استحباب استعاذه نزد اصحاب ما در ركعت اولى است از نماز نه در باقى ركعات و از سنن قرائتست نه از سنن نماز و آهسته خواندن استعاذه مستحب است در همه نمازها به اجماع علماء ( 1 ) .
الاية الخامسة قوله تعالى فى سورة المزمل : ( قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا نِصْفَهُ أَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيلًا أَوْ زِدْ عَلَيْهِ ورَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا إِنَّا سَنُلْقِي عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلًا إِنَّ ناشِئَةَ اللَّيْلِ هِيَ أَشَدُّ وَطْئاً وأَقْوَمُ قِيلًا إِنَّ لَكَ فِي النَّهارِ سَبْحاً طَوِيلًا واذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وتَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا ) ( 2 - 8 )
هامش
( 1 ) خلافا للحجة از جهت اين كه رواية قرب الاسناد با سند خود از حنان صريح است بر استحباب جهر در استعاذه چنانچه روايت مىكند كه با حضرت ابو عبد الله امام جعفر صادق ( ع ) نماز مغرب را خواندم ( اقتداء ) كه اعوذ بالله السميع العليم من الشيطان الرجيم واعوذ بالله ان يحضرون را با اجهار گفت سپس بسم الله الرحمن الرحيم گفت جهرا ، و اين روايت را شيخ طوسى در تهذيب هم نقل فرموده وخبر ديگر وارد نشده است بر اخفات استعاذه واجهار حضرت صادق ( ع ) بعنوان تبعيت به قرآن است وبس . پس دليلى بر استحباب اخفات استعاذه ثابت نيست مگر فتواى اعلام در قبال عمل اعلام أمة .