نماز ليكن اين معنى خلاف ظاهر است ومناسب سابق ولاحق آيت مذكوره نيست پس اولى آنست كه استحباب نهادن بينى را بر زمين بدليل ديگر ثابت كنند .
الاية الرابعة قوله تعالى فى سورة النحل : ( فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِالله مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ ) ( 98 ) يعنى پس هر گاه بخوانى قرآن را پس طلب پناه كن به خداى تعالى از ديو سنگسار كرده شده ( رانده شده ) از رحمت خداى تعالى .
بدان كه استعاذه بمعنى طلب پناه است . واينجا مراد طلب امانست از خداى تعالى از شر شيطان .
ومراد از شيطان كسى است كه تمرد وسركشى نمايد از طاعت خداى تعالى و مردم را به عمل بد وسوسه كند خواه آدمى باشد خواه جنى ومشتق است از ( شطنت ) بمعنى ( بعدت ) يعنى دور شد يا از شطنه بمعنى ( خالفه ) يعنى مخالفت كرد با او زيرا كه شيطان دور است از رحمت خداى تعالى ومخالفت كننده است با او مشتق است از شاطه بمعنى هلك .
يعنى هلاك شد يا بمعنى ( احترق ) يعنى سوخت يا بمعنى ( هدر دمه ) يعنى هدر شد خون او زيرا كه شيطان هالك وفا نيست در نظر اعتبار سوزنده است به آتش دوزخ و اگر كشته شود خون او هدر خواهد بود به سبب آن كه كافر مطلق است و بر تقدير اول نون او اصليست ووزن او فعالست ومنصرفست و بر تقدير ثانى نون او زايده است ووزن او فعلانست و غير منصرفست به سبب الف ونون مزيدتان وعلت ديگر چنان كه جوهرى نقل نموده ورجيم فعليست بمعنى مفعول از رجم بمعنى سنگسار كردن واينجا مراد لعن وطرد است از رحمت خداى تعالى .
ومراد از قرائت قرآن آن است چنان كه در آيت : ( إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ ) سابقا
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 191
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص١٩١