وپوشيده نماند كه اين استدلال محل نظر است زيرا كه صيغه ء امر نزد محققان حقيقتست در وجوب و استعمال او در ندب خلاف ظاهر و خلاف اصل است چنان كه مكرر مذكور شد به آن كه معطوف عليه اين امر كه حافظوا على الصلواتست بمعنى وجوب است پس حمل ( قوموا ) بر ندب بى قرينه ء صارفه جايز نباشد ودعوى عدم قايل بوجوب قنوت مسموع نيست زيرا كه بعضى فقهاء قايل شده اند بوجوب آن چنان كه معلوم شد ونيز اصالت براءت ذمه مقاومت به نص نمىتواند كرد و صيغه ء امر در قول او ( وأَشْهِدُوا ) نيز بمعنى ارشاد است به قرينه ء مقام نه بمعنى ندب چنان كه در محلش مبين شده پس صواب آنست كه استحباب قنوت را در نماز به ادله ء ديگر اثبات كنند از روايات صحيحه چنان كه مختار محققان فقهاءست خلاف مر ابن بابويه وابن عقيل كه نزد ايشان قنوت در نماز واجبست بنا بر آيت مذكوره و بعض روايات چنان كه سابقا اشارت كرده شده به آن .
الاية الثانية قوله تعالى فى سورة الكوثر : ( فَصَلِّ لِرَبِّكَ وانْحَرْ ) ( 2 )
يعنى پس نماز كن اى محمد از براى پروردگار خود وقربانى كن .
بدان كه اكثر مفسران گفته اند كه مراد از صلاة نماز عيد قربانست و از نحر كشتن حيوانى كه از واجبات حج است يا قربانى كردن كه سنت است ( و بعضى ) گفته اند كه مراد از صلاة نماز بامداد روز عيد قربانست و از نحر قربانى كردن زيرا كه پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم در روز عيد قربان اول قربانى مىكرد و بعد از آن نماز بامداد مىگذارد پس در اين آيت امر كرد خداى تعالى آن حضرت را كه اول نماز مذكور به جاى آورد بعد از آن قربانى كند ( و بعضى ) گفته اند كه مراد از صلاة نماز واجبست و از نحر رو به قبله كردن ( 1 ) چنان كه عرب گويد ( منازلنا متناحر اى هذا ينحر هذا اى
هامش
( 1 ) نحر بيتى بيته اى استقبله ونحر الامور علما اى اتقنها نحر الصلاة اى صلاها فى اول وقتها نحر المصلى في الصلاة اى انتصب ونهد صدره ( كذا في كتاب المنجد ) .