چنان شود كه بسيار بلند مكن آواز خود را در دعاء وبسيار پست نيز مكن بلكه حد وسط را اختيار كن .
ومخفى نماند كه هر يك ازين دو احتمال خلاف ظاهر آيت است بحسب لفظ و معنى و معنى اول خلاف ظاهر است بحسب لفظ زيرا كه جهر واخفات بر حقيقت خود نمانده و ظاهر آنست كه مراد از اضافه صلاة به ضمير استغراق باشد يعنى بلند قرائت مكن در همه نمازهاى خود وپست قرائت مكن در همه نمازهاى خود بلكه حد وسط را اختيار كن يعنى در بعض نمازها بلند قرائت كن و در بعض نمازها پست قرائت كن و اين معنى اقربست به آيت بحسب لفظ و معنى پس واجب باشد حمل آيت برين معنى وبرين تقدير آيت دلالت مىكند بر وجوب جهر در بعض نمازها و بر وجوب اخفات در بعضى بر سبيل اجمال .
وروايات صحيحه دالست بر بيان آن برين وجه كه در دو ركعت نماز بامداد و دو ركعت اول نماز شام و دو ركعت اول نماز خفتن جهر واجبست و در باقى اخفات و اين در حق مردان است ( 1 ) .
هامش
( 1 ) وجوب جهر واخفات براى مردان محل كلام است در فقه اماميه مشهور آنست كه مصنف ره بيان فرمود ولى مستفاد از ادله عدم وجوب است بل افضل جهر در نماز صبح وأوليي المغرب والعشاء والاخفات در باقى نمازها است از جهت صراحت صحيحه ء على بن جعفر در جواز جهر در نمازهاى اخفاتيه واخفات در نمازهاى جهريه متن خبر اينست :
فى الصحيح مسندا عن على بن جعفر عن اخيه موسى ( ع ) قال سألته الرجل يصلى من الفرائض ما يجهر به فى القراءة هل عليه ان لا يجهر قال ( ع ) ان شاء جهر وان شاء لم يجهر ( لم يفعل ) يعنى على بن جعفر از برادرش حضرت موسى ابن جعفر ( ع ) روايت كرده كه سؤال كردم از وى مردى نماز فريضه را اداء مىنمايد از نمازهايى كه در قرائة جهريه است آيا مىتواند جهر به قرائت نكند ( در جواب ) فرمود مر او راست مىخواهد آشكار