برو در نماز بلكه در تشهد اخير وممكنست استدلال به اطلاق آيت مذكوره بر وجوب صلاة بر پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم در نماز در هر دو تشهد و در غير نماز نيز هر گاه نام آن حضرت مذكور شود چنان كه مختار بعض فقهاءست و بر وجوب تسليم نيز بر آن حضرت در تشهد اخير به تقريرى كه مكرر مذكور شد اگر خلاف اجماع نبوده باشد چنان كه از شيخ جمال الدين مطهر منقولست كه دعواى اجماع كرده بر استحباب سلام بر پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم در تشهد و بايد دانست كه نزد اصحاب ما واجبست بر آل پيغمبر كه امير المؤمنين وفاطمه وحسن وحسين و باقى ائمه ء معصومينند صلى الله عليه وعليهم در نماز در هر دو تشهد .
بنا بر روايات صحيحه ء صريحه در اين باب و در غير نماز صلاة بر ايشان سنت مؤكد است بلكه از افضل عباداتست خواه به تبعيت صلوات بر پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم وخواه بر سبيل استقلال بنا بر صريح آيات وروايات ( 1 ) خلافست مر جمهور مخالفان را كه مخالف كتاب وسنت نمود صلوات را بر سبيل استقلال مخصوص پيغمبران گردانيده اند و جايز نداشته اند صلوات را بر آل پيغمبر بر سبيل استقلال به اين دليل كه صلوات بر ايشان
هامش
( 1 ) اما الروايات فمستفيضة بل متواترة من الفريقين كما استخرجناها من اسفار اعلام اهل السنة فى تعليقتنا على منهاج الكرامة للعلامة ره و اما الايات فمنها قوله تعالى ( فى البقرة الآية 156 ) .
( الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وإِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ ورَحْمَةٌ ) الخ ولا اشكال ان عليا وأولاده من اهل المصيبة فكانوا من المستأهلين للصلاة والرحمة من الله تعالى فنستدعى من الله الصلوات عليهم بقولنا .
اللهم صل على محمد وعلى على وأولاده الاحد عشر ورحمة الله وبركاته عليهم ( اهل البيت ) اجمعين .