حق است وناسخ وقبله ء ايشان باطل ومنسوخ .
پس آيت مذكوره دلالت كند بر حقيقت قبله بودن كعبه ومبالغه در آن .
ونزديكست بمعنى اين آيت قول خداى تعالى بعد ازين آيت : ( ولِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ ) يعنى هر قومى را از اهل ملتها جهتى است كه رو به او عبادت مىكنند پس شما مسابقت كنيد و اختيار نماييد جهاتى را كه بهتر باشد و آن جهات كعبه است .
و احتمال دارد كه مراد آن باشد كه هر قومى را از مسلمانان اهل بلاد جهتى است از جهات كعبه كه به آن توجه مىكنند در عبادت از شرقى وغربى وجنوبى وشمالى و از اركان كعبه .
چنان كه ركن حجر الاسود مر اهل عراق راست .
و ركن مقابل آن مر اهل مغرب راست .
و ركن يمانى اهل يمن راست .
و ركن مقابل آن اهل شام را .
پس اختيار كنيد شما جهاتى را كه فاضلتر باشد مثل جهات محاذى نفس كعبه ومحاذى ركن حجر الاسود وباب .
و بر هر تقدير آيت مذكوره دالست بر آن كه قبله كعبه است به انضمام قراين و بر اختلاف جهات توجه به كعبه از دور و نزديك وترجيح بعضى بر بعضى .
و در ( موليها ) دو قرائتست يكى فتح لام به صيغه ء اسم مفعول از توليه و اين قرائت ابن عامر است و ديگرى كسر لام به صيغه ء اسم فاعل از توليه و اين قرائت باقى قراء است .
و معنى آيت بر قرائت اول آنست كه هر كسى را جهتى است كه آن كس رو گردانيده شده است بسوى آن جهت .
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 128
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص١٢٨