دين ما و به قبله ء ما نماز مىكند .
پس پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم به جبرئيل عليه السّلام گفت كه خداى تعالى بگرداند قبله را از بيت - المقدس به كعبه پس جبرئيل گفت من نيز بنده ام مثل تو و تو از من گرامىترى نزد خداى تعالى پس تو دعا كن تا خداى تعالى تحويل قبله كند بجهة قرب ومنزلتى كه ترا نزد اوست يا به سبب آن كه خداى تعالى وعده فرموده بود پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم را كه تحويل قبله خواهد كرد از بيت المقدس به كعبه وازين جهت آن حضرت توجه تمام داشت به آن كه قبله كعبه شود و اگر چه به قبله بيت المقدس نيز محبت داشت بنا بر امتثال امر الهى .
پس ظاهر آنست كه قد بمعنى تكثير باشد تا موافق ومناسب شود به واقع وازين تقدير ظاهر شد كه آن چه بعضى محققان گفته اند كه حق آنست كه قد در آيت مذكوره بمعنى تقليل است چنان كه اصل است زيرا كه اگر چه مطلق رؤيت خداى تعالى كثير الوقوع است رؤيت خداى تعالى گرديدن روى پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم را بسوى آسمان قليل الوقوع است به جهت قلت وقوع متعلق رؤيت كه گرديدن روى پيغمبر است بسوى آسمان و از قلت مقيد قلت مطلق لازم نمىآيد و همچنين قد در شعر مذكور نيز بمعنى تقليل است زيرا كه اگر چه ترك مطلق كثير الوقوع است ترك متعلق به قرن بر وجه مذكور قليل الوقوع است تمام نيست مگر آن كه گويند كه تقلب وجه پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم بسوى آسمان جهة تحويل قبله اگر چه در حد ذات خود بسيار بود اما نسبت بعدم تقلب كم بود واعتبار تكثير اين تقلب اگر چه داخل است در تحصيل مقصود آن حضرت كه تحويل قبله است ليكن اعتبار تقليل آن داخل است در اظهار تعظيم آن حضرت با آن كه اصل در قد تقليل است .
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 123
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص١٢٣