( إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ والأَرْضِ ) است تا قول او : ( إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ ) ( 190 تا 194 ) بعد از آن شروع مىكرد در نماز شب .
و بعضى گفته اند كه مراد ذكرهاست كه در وقت برخاستن براى نماز فريضه پيش از شروع در نماز سنت است وبرين تقدير صيغه ء امر اول بر حقيقت خود محمول نباشد و بعضى نمازهاى پنجگانه در اين آيت مذكور نباشد .
و دور نيست كه گفته شود كه مراد از ( حِينَ تَقُومُ ) روز است زيرا كه روز محل قيام وحركتست بخلاف شب .
ومراد از تسبيح روز نمازهاى روز است يعنى نماز بامداد وپيشين وپسين وبرين تقدير نمازهاى پنجگانه به تمام مذكور باشد و صيغه ء امر اول مستعمل باشد در معنى حقيقى خود كه وجوبست .
پس آيت مذكوره دالست بر وجوب بعض نمازها و بر استحباب با وجود بعض نمازهاى ديگر با بعض تسبيحات .
وپوشيده نماند كه آيت پنجگانه مذكوره دلالت مىكند بحسب ظاهر بر اشتراك وقت ميان نماز پيشين وپسين از اول تا آخر واشتراك وقت نماز شام و نماز خفتن از اول تا آخر .
و اين معنى مختار ابن بابويه است .
ومشهور ميان اصحاب آنست كه مقدار چهار ركعت نماز با شرايط غير حاصله از اول وقت مخصوص نماز پيشين است و مقدار چهار ركعت نماز با شرايط غير حاصله از آخر وقت نماز پسين و باقى وقت مشتركست ميان ايشان .
و همچنين مقدار سه ركعت نماز با شرايط غير حاصله از اول وقت شام مخصوص نماز شام است و مقدار چهار ركعت با شرايط غير حاصله از آخر وقت
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 114
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص١١٤