مخصوص نماز خفتن و باقى وقت مشتركست ميان ايشان .
و اين قول خلاف ظاهر آيات مذكوره است مگر آن كه گويند آيات مذكوره مطلق ومجملند ومقيد ومبين شده اند ببعض روايات .
مثل روايت داود بن فرقد از بعض اصحاب از امام صادق عليه السّلام كه گفت : اذا زالت الشمس دخل وقت الظهر فاذا مضى قدر اربع ركعات دخل وقت الظهر والعصر حتى تبقى من الشمس قدر اربع فيخرج وقت الظهر ويبقى وقت العصر حتى تغرب الشمس .
يعنى هر گاه كه آفتاب بگردد در آيد وقت نماز پيشين پس هر گاه كه بگذرد مقدار چهار ركعت نماز با شرايط در آيد وقت مشترك نماز پيشين وپسين تا آن كه بماند از آفتاب مقدار چهار ركعت نماز با شرايط پس بيرون رود وقت نماز پيشين وبماند وقت مخصوص نماز پسين و نماز شام وخفتن است ( 1 ) .
نوع سوم آياتيست كه متعلق است به قبله
و آن هفت آيتست :
الاية الاولى قوله تعالى فى سورة البقرة : ( سَيَقُولُ السُّفَهاءُ مِنَ النَّاسِ ما وَلَّاهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِي كانُوا عَلَيْها قُلْ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ والْمَغْرِبُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ) ( 143 ) يعنى زود باشد كه بگويند آنان كه نادان و بى عقلاند از مردم كه چه چيز برگردانيد محمد واصحاب او را از قبله ء ايشان كه بودند بر آن قبله يعنى بيت المقدس بگو اى محمد در جواب ايشان كه مر خداى راست هر جاى كه در
هامش
( 1 ) در بيان اوقات نمازهاى واجبى اختلافى است آن چه مصنف ره بيان فرموده مشهور بين فقهاء است ولى مستفاد از ادله متقنه آنست كه نماز ظهر و عصر در تمام وقت مشتركند مگر اين كه ظهر مقدم بر عصر است مانند نماز مغرب و عشاء چنانچه حضرت صادق ( ع ) مىفرمايد :
( الا ان هذه قبل هذه )