آسمان و انتظار مىكشيد از خداى تعالى در اين باب واو را پس چون روز ديگر شد وقت نماز پيشين درآمد پيغمبر در مسجد بنى سلمه بود كه گروهىاند از انصار و نماز پيشين مىگذارد و دو ركعت از فريضه ء پيشين گذارده بود كه جبرئيل عليه السّلام فرود آمد وگرفت بازوهاى آن حضرت را وبگردانيد روى آن حضرت را بسوى كعبه وخواند بر آن حضرت اين آيت را كه : ( قَدْ نَرى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّماءِ ) تا آخر چنان كه عن قريب معنى آن مذكور خواهد شد و آن حضرت دو ركعت را از آن نماز پيشين بسوى بيت المقدس گذارد و دو ركعت را بسوى كعبه پس گفتند جهودان كه چه چيز گردانيد پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم را واصحاب او را از قبله ء كه داشتند بنا بر آن كه طايفه ء جهودان منكر بودند آن را كه مىتواند بود كه خداى تعالى حكمى فرستد و حكم پيشين را منسوخ گرداند .
و بعضى از مفسران گفته اند كه گوينده ء اين سخن منافقان مدينه بودند يعنى عبد الله بن ابى سلول وتابعان او به جهت آن كه حريص بودند بر طعن پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم و بعضى از مفسران گفته اند كه مشركان مكه بودند كه گفتند آن حضرت مشتاق شده است به وطن خود و به قبله ء پدران خود وزود باشد كه برگردد بدين قوم خود پس اين آيت نازل شد جهة اعلام واقعه ء مذكوره وتلقين جواب از سؤال مذكور يعنى بگو در جواب سؤال ايشان كه مر خداى راست ومملوك ومخلوق اوست ومواضعى كه در جانب مشرق ومغربست هر جا كه مىخواهد مشرق مىگرداند به قبله بودن هر وقت كه مىخواهد بحسب حكمت ومصلحت كه او مىداند زيرا كه حكيم مطلق است پس كسى را مجال اعتراض برو نيست و راه راست مىنمايد هر كس را مىخواهد به قضاى حكمت ومصلحت پس گاهى حكمت ومصلحت اقتضاى آن مىكند كه قبله بيت المقدس باشد در آن بنده هاى خود را به توجه به جانب
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 117
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص١١٧