در بعض شب به پاكى ياد كن پروردگار خود را و در عقبهاى ستاره ها .
مراد از تسبيح در ادبار نجوم بفتح همزه وكسر او بقراءتين يعنى عقبهاى غايب شدن ستاره ها يا در وقت تمام شدن ظهور ستاره ها سبب نور آفتاب .
بعضى گفته اند كه دو ركعت فريضه بامداد است .
و روايت كرده اند از امام باقر و امام صادق عليهما السلام كه دو ركعت نماز نافله بامداد است واينست قول ابن عباس .
ومراد از تسبيح در بعض شب نماز شبست يعنى نماز شام وخفتن وتهجد ومراد از تسبيح در وقت برخاستن .
بعضى گفته اند كه تسبيحى است كه سنت است در وقت برخاستن از هر مجلس و آن ( سبحانك اللهم وبحمدك لا إله الا أنت اغفر لي وتب على ) است .
چنان كه در روايت آمده كه گفتن اين تسبيح در وقت برخاستن از مجلس كفارات گناهان آن مجلس است .
و روايت كرده اند از امير المؤمنين عليه السلام كه هر كه دوست دارد كه پيمانه كرده شود بر پيمانه پرتر پس بايد كه باشد آخر كلام او در مجلس اين آيت كه ( سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ وسَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ والْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ) .
و بعضى گفته اند كه مراد تسبيحى است كه در وقت برخاستن از خواب در شب سنت است .
چنان كه مرويست از امام باقر و امام صادق عليهما السلام كه بود رسول خدا صلَّى الله عليه وآله وسلَّم برمىخاست در شب سه نوبت پس نظر مىكرد در كنارهاى آسمان ومىخواند پنج آيت را از سوره ء آل عمران و آن
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 113
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص١١٣