از پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم طلب رزق را ومراد از عاقبت عاقبت محموده است و از تقوى اهل تقوى است بحذف مضاف .
وپوشيده نيست كه اين آيت دلالت مىكند بر وجوب مطلق نماز از دو وجه :
( يكى ) آن كه صيغه ء امر بامر دالست بر وجوب امر رسول صلَّى الله عليه وآله وسلَّم اهل بيت را به نماز ومقرر است كه امر بواجب واجب باشد وامر به سنت سنت وامر به غير واجب واجب نباشد پس نماز واجب باشد بر اهل بيت رسول خدا صلَّى الله عليه وآله وسلَّم و معلوم است كه فرقى نيست ميان اهل بيت و باقى مكلفين در وجوب نماز بنا بر حديث نبوى صلَّى الله عليه وآله وسلَّم كه فرمود :
( حكمى على الواحد حكمى على الجماعة ) يعنى حكم من بر يكى به منزله ء حكم منست بر جماعت پس نماز بر همه واجب باشد ( دوم ) آن كه امر رسول صلَّى الله عليه وآله وسلَّم به صبر بر نماز متضمن امر آن حضرت است بنفس نماز يعنى ( صل واصطبر عليها ) و صيغه ء امر دالست بر وجوب پس نماز واجب باشد بر رسول صلَّى الله عليه وآله وسلَّم و هر چه بر رسول واجب باشد بر امت نيز واجب باشد بنا بر آيات داله بر وجوب تأسى واقتداء به آن حضرت مگر آن كه ثابت شود كه از خصايص آن حضرتست .
ونيز آيت مذكوره دالست بر وجوب امر اهل بيت به نماز بر رسول صلَّى الله عليه وآله وسلَّم و از اينجا لازم آيد كه بر امت نيز واجب باشد امر اهل بيت خود به نماز بنا بر وجوب تأسى بلكه واجبست بر رسول خدا : صلَّى الله عليه وآله وسلَّم و بر امت نيز امر همه كس به نماز از باب امر بمعروف وتخصيص اين امر به اهل بيت بنا بر زيادتى لطف الهى است نسبت به اهل بيت رسول صلَّى الله عليه وآله وسلَّم واختصاص ايشان به مزيد قرب ومنزلت نزد خداى تعالى نسبت بسيار مردم و از جهة تنبيه برين اختصاص وامتياز .
چنان كه مرويست از امام باقر عليه السّلام كه چون اين آيت نازل شد رسول صلَّى الله عليه وآله وسلَّم
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 99
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص٩٩