نجاست عينيه جميع كافران .
و اگر معنى مشرك كافر غير كتابى باشد ( 1 ) ثابت شود نجاست عينيه كافر غير كتابى بصريح آيت و نجاست عينيه كافر كتابى به اجماع وروايات اهل بيت واجماع ايشان . ( 2 ) و آن كه مرويست از ابن عباس كه گفت ( ان اعيانهم نجسة كالكلاب والخنازير ) ( 3 ) يعنى به درستى كه ذوات كفار نجسند مثل سگان وخوكان و هر گاه نجاست عينيه ايشان ثابت شد پس سؤر ايشان و هر چه به رطوبت مباشرت كنند
هامش
( 1 ) گفته شد كه وصف كتابى اثباتا ونفيا در موضوع حكم مشرك اخذ نشده است هر چند كه ممكن است كتابى بودن با شرك جمع باشد مانند كسانى كه پيروى از اناجيل اربعه مىنمايند از جهت قول به اتحاد و يا به حلول ، آنها هم مشركند چنانچه در محلش مبرهن شده است .
( 2 ) نجاست كفار كتابى قائل به توحيد محل كلام است رواياتى منقول از اهل بيت اطهار دلالت بر نجاست عينيه ندارد بلكه امر به اجتناب از جهت نجاست ظاهريه است به جهت عدم مبالات آنها از گوشت خوك و شراب ولى مقتضى احتياط اجتنابست از مطلق كافر چنانچه در فقه مفصلا هر قوم گرديده است .
( 3 ) روايت ابن عباس أولا حجت نيست وثانيا راجع به مشركان است نه به مطلق كافر وثالثا سؤر كافر تابع به عين است پس سؤر مشرك نجس و اما سؤر كافر كتابى كه قائل به اتحاد و يا به حلول نيستند نجاسة آن معلوم نيست و نجاست مشرك مطلقا پس از توبه از شرك زايل مىگردد از جهت زوال وصف موضوع وعلت آن ( اقول ) فخر رازى در تفسير آيه شريفه مىگويد كه خداوند حصر فرموده است نجاست را بر مشركين يعنى نيست نجس مگر مشركان .
و گفته است كه بعض جماعت عكس اين را گفته اند يعنى نيست نجس مگر مسلم از