بعد از تعميم جهة زيادتى اهتمام ( 1 )
الاية التاسعة قوله تعالى في سورة التوبة : ( إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرامَ بَعْدَ عامِهِمْ هذا ) آيه ء 28 يعنى اينست وجز اين نيست كه كافران نجس العيناند پس بايد نزديك نشوند مسجد الحرام را بعد ازين سال .
بدان كه كلمه ء ( انما ) از ادوات قصرست بمعنى ما والاست ومقصور عليه در و جزء آخر كلام مدخول اوست چنان كه در محلش تحقيق يافته .
پس معنى ( إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ ) آنست كه نيستند كافران مگر نجس العين نه آن كه نيست نجس العين از افراد انسان مگر كافران چنان كه بعضى مفسران در اين مقام تفسير نموده اند .
وخلافست در آن كه معنى شرعى مشرك مطلق كافر است يا كافر غير كتابى كه قايل نيست به توحيد ( 2 )
هامش
( 1 ) بلكه مراد از توابين ( توبه كنندگان ) از جميع گناهان از آن جمله جماع در حال حيض است و از متطهرين اجتناب كنندگان از كثافتها به كسب طهارة به سبب شستن نجاسات ظاهريه ووضوء و غسل كردن براى كسب طهارت معنويه از حدث اصغر واكبر چنانچه سياق آيه دلالت مىكند .
( 2 ) مشرك مقابل موحد است كتابى مقابل غير كتابى است ممكن است اتحاد مشرك با كتابى در مصداق مانند اهل كتاب كه قائل به توحيد نيستند مثل پيروان اناجيل اربعه كه قائل به اقانيم ثلثه هستند جمعى قايل به اتحاد ابن واب و روح القدس وجمعى قائل به حلول اينها ، هم اهل كتاب وهم مشرك هستند و ممكن است در دو مورد متفرق باشند مثل مشركان بت پرست كه كتابى نيستند مانند